ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ - (1956)

Anna Synodinou (Greek: Άννα Συνοδινού; 21 November 1927 – 7 January 2016) was a Greek actress and politician. Born in Loutraki, she studied at the National Theatre of Greece Drama School. She mainly excelled in ancient drama and won the Kotopouli theatre award twice. She also performed in Shakespearean stage productions. She had a brief but notable career in cinema, and a sparse presence in Greek television where she was awarded for her role in the series Matomena Homata. She was elected to the Hellenic Parliament for New Democracy MP in 1974 and remained an MP until 1990. She served as deputy minister for social services from 1977 to 1980.

Νίκος Καζής (1927-2006), ηθοποιός, απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και του ραδιοφώνου, ο Νίκος Καζής υπήρξε απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου, έκανε την πρώτη του εμφάνιση το ’48 με τον θίασο Μιράντας Μυράτ – Λάμπρου Κωνσταντάρα στο έργο του Ασημάκη Γιαλαμά Σβήσε το φως, στο θέατρο «Μακεδονικό» της Θεσσαλονίκης (τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΣΕΗ).

Ο Βασίλης Αφεντάκης ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Ο Σταύρος Ξενίδης ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 8 Μαρτίου 1923 και υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό, Μαργαρίτα Λαμπρινού. Φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1944. Εμφανίστηκε σε περισσότερες από 70 ταινίες, σχεδόν πάντα σε δεύτερους ρόλους και συνήθως στο πλευρό κωμικών ηθοποιών, με πρώτη Το τραγούδι του πόνου (1953) και τελευταία το Γραφείο ιδεών (1989). Ο Σταύρος Ξενίδης συνέδεσε την θεατρική πορεία με το Θέατρο του Κώστα Μουσούρη με το οποίο συνεργάστηκε και πρωταγωνίστησε για περισσότερο από δύο δεκαετίες (δεκαετίες '50 και '60). Εμφανίστηκε και σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές από τη δεκαετία του '70 και μετά, με πιο χαρακτηριστικό το ρόλο του αστυνόμου Μπέκα του Γιάννη Μαρή, τον οποίο ενσάρκωσε 3 φορές: το 1987 στο Θάνατο του Τιμόθεου Κώνστα (ΕΤ2), το 1991 στο Μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη (Mega) και το 1992 στο Μια γυναίκα από το παρελθόν (Ant1).

Η Μιράντα Μυράτ (Αθήνα 1906 - 27 Ιανουαρίου 1994) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Ήταν κόρη του Μήτσου Μυράτ και της Κυβέλης, αδελφή του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Μυράτ και ετεροθαλής αδελφή του Δημήτρη και της Ρίτας Μυράτ. Υπήρξε πρωταγωνίστρια του Νεοελληνικού θεάτρου. Από το 1921 μέχρι το 1923 παρακολούθησε μαθήματα στο Κολλέγιο Σεβινιέ στο Παρίσι. Την πρώτη εμφάνιση στη θεατρική σκηνή έκανε το 1919 με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στο έργο Δύο Λεονόρες του Paul Lindau. Το επόμενο έτος εμφανίστηκε στον Πρίγκιπα Φοιτητή. Το 1923 επέστρεψε από το Παρίσι και άρχιζε να παίζει με το θίασο της μητέρας της Κυβέλης μέχρι το 1932, οπότε και προσλήφθηκε από το Εθνικό Θέατρο Αθηνών με το συγκρότημα του οποίου εμφανίσθηκε ως πρωταγωνίστρια μέχρι το 1938. Στα έτη 1939 και 1940 συνεργάσθηκε με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Το 1940 ίδρυσε δικό της θίασο σε συνεργασία με τον Κώστα Μουσούρη τον Μαυρέα και τον Ορέστη Μακρή. Το επόμενο έτος ο θίασος αυτός διαλύθηκε και δημιουργήθηκε άλλος με τον τίτλο Θίασος Μιράντας και Γιώργου Παππά, που έδωσε διάφορες παραστάσεις μέχρι το Καλοκαίρι του 1942, οπότε η Μιράντα ξεκίνησε νέο θίασο που συμμετείχε πρόσθετα και η Μαίρη Αρώνη. Η Μιράντα σταμάτησε τη θεατρική της καριέρα στη δεκαετία του 1960. Η Μιράντα υπήρξε επίσης σημαντική συνεργάτρια του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας που λόγω της μόρφωσής της, της ορθοφωνίας της και της φωνητικής της χροιάς θεωρείτο ως ειδική στην απαγγελία ποιημάτων και στην ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων, ιδιαίτερα σε λογοτεχνικές εορτές. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε περισσότερες από 40 ταινίες ενώ συμμετείχε και σε κάποιες τηλεοπτικές σειρές. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Dimitris Myrat (Greek: Δημήτρης Μυράτ, Athens or Boyati, Attica, 5 December 1908 - 10 January 1991) was a Greek actor, director, troupe leader and theatre theorist, son of Mitsos Myrat and Chrysoula Kotopouli (sister of Marika). (Source: Wikipedia)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928 και πέθανε στην ίδια πόλη το 2005. Σπούδασε στην Ακαδημία Κινηματογραφικών Σπουδών, παράλληλα με το Γυμνάσιο και στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν (αποφοίτησε το 1951). Θεατρική επιχειρηματίας και θιασάρχης επί σειρά ετών. Ίδρυσε το 1965 θέατρο Όρβο επί της οδού Βουκουρεστίου που λειτούργησε επί τριάντα χρόνια. Το 1966 ίδρυσε το θερινό θέατρο Όρβο επί της οδού Μαυρομματαίων (πρώην Ν. Χατζίσκου), δίνοντας στο χώρο τη μορφή μικρού αρχαίου θεάτρου. Το 1971 το δικτατορικό καθεστώς της αφαίρεσε την άδεια του θεάτρου. Μετά την απώλεια και του χειμερινού το 1994 προσανατολίστηκε στην ίδρυση ενός μικρού άλλου επί της οδού Κυψέλης. Μεταφράστρια θεατρικών έργων σε συνεργασία με το σύζυγό της, παιδαγωγό και λόγιο, Νικόλαο Αλβέρτη. Δίδαξε υποκριτική στη Δραματική Σχολή της Καλλιτεχνικής Εταιρείας Αθηνών Γ. Μπέλλου (1977-1988). Πρώτος της σύζυγος ήταν ο θεατρικός επιχειρηματίας Γρηγόρης Κατσάνης. (Πηγή: greekactor)

Ο Κώστας Χατζηχρήστος (Θεσσαλονίκη 1921 - 3 Οκτωβρίου 2001) ήταν Έλληνας ηθοποιός, από τους σημαντικότερους κωμικούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Ήταν γόνος πολύτεκνης οικογένειας από την Κωνσταντινούπολη, η οποία εγκαταστάθηκε αρχικά στην Καβάλα και κατόπιν στην Θεσσαλονίκη όπου γεννήθηκε και αργότερα μετακόμισε στο Παγκράτι. Ήταν το 11ο παιδί της οικογένειας, που είχε ήδη 10 γιους. Μετά από εκείνον, γεννήθηκε η αδερφή του η Ρίτσα (ήθελαν πολύ μια κόρη οι γονείς του) και τέλος ο μικρότερος αδερφός του και τελευταίο παιδί, ο Δήμος. Φοίτησε αρχικά στη Στρατιωτική Σχολή της Σύρου και τελείωσε τις σπουδές του στην Καβάλα. Εργάστηκε σε βαριετέ στο θέατρο "Μισούρι" του Πειραιά και στο θίασο της Νίτσας Γαϊτανάκη όπου έπαιξε στο "Στραβόξυλο" του Ψαθά. Από το 1945 έως το 1948 δούλεψε με το θίασο οπερέτας του Παρασκευά Οικονόμου και εμφανίστηκε στα βαριετέ "Πεύκα" με τον Γ. Οικονομίδη και "Όασις" με τον Μ. Τραϊφόρο. Την περίοδο 1949-50 συμμετείχε στο μουσικό θίασο Κούλας Νικολαΐδου στο θέατρο "Βερντέν" της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Στο «Βερντέν» ο Χατζηχρήστος θα κάνει και την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο ρόλο του βλάχου Θύμιου, ένα ρόλο που εμπνεύστηκε ο αδελφός της συζύγου του, ο Κώστας Νικολαΐδης, της συγγραφικής τριάδας Νικολαΐδη - Ελευθερίου - Λυμπερόπουλου. Από το 1953 έως το 1955 συνεργάζεται με την Καίτη Ντιριντάουα και τον Κούλη Στολίγκα. Το 1955, όταν ο θίασος ανεβάζει στο "Περοκέ" την επιθεώρηση "Κόκα-κόλα" των Γιαλαμά - Θίσβιου - Πρετεντέρη, πλέκεται και το ειδύλλιό του με την Ντιριντάουα. Παντρεύτηκαν και απέκτησαν μία κόρη. Ο γάμος τους έλαβε τέλος το 1975 και η Καίτη Οικονόμου, όπως ήταν το πραγματικό όνομα της Ντιριντάουα, πέθανε το Φεβρουάριο του 1996. Στον κινηματογράφο, ο Χατζηχρήστος πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με την ταινία "Ο Πύργος των ιπποτών" των Γ. Ασημακόπουλου - Ν. Τσιφόρου. Σημείωσε τεράστια επιτυχία και στο θέατρο. Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα του ήταν ο "Ανθρωπος που γύρισε από τα πιάτα", που πρωτανέβηκε το χειμώνα του 1968-69 με συνθιασάρχες την Α. Φόνσου και τον Δ. Παπαγιαννόπουλο. Υπήρξε παραγωγός τριών ταινιών και σκηνοθέτης οκτώ. Η πορεία του στο θέατρο συνεχίστηκε απρόσκοπτη μέχρι το 1983. Μετά από μακρά περίοδο απουσίας επέστρεψε την περίοδο 1994-95, παίζοντας στο δικό του χώρο (το "Θέατρο Χατζηχρήστου" στη στοά Πανεπιστημίου & Ιπποκράτους) την επιθεώρηση "Δεν ήξερες, δε ρώταγες" και την επόμενη χρονιά σε συνεργασία με τον Γ. Πάντζα το έργο του Κ. Παπαπέτρου "Τρελάθηκα και σώθηκα". Η δύσκολη περίοδος της ζωής του άρχισε όταν έχασε ξαφνικά την Ελένη Πανταζή, την τέταρτη γυναίκα του, μόλις στα 42 της χρόνια. Υπέφερε από οικονομικά προβλήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια έπασχε από καρκίνο. Πέθανε από πνευμονική λοίμωξη στις 3 Οκτωβρίου 2001. Σήμερα, το όνομά του φέρουν οδοί στην Λάρισα και την Θεσσαλονίκη. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Αθανάσιος (Νάσος) Κεδράκας (Τρίκαλα Θεσσαλίας 21 Νοεμβρίου 1915 - Ηλιούπολη 25 Αυγούστου 1981) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου αποφοίτησε το 1942. Κατά τη δεκαετία του 1940 ήταν ενεργός σε ένα κλιμάκιο του θιάσου των «Ενωμένων καλλιτεχνών», στον οποίο λάμβαναν μέρος ηθοποιοί που συμμετείχαν και στην Αντίσταση. Έπαιξε σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου. Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», όπου έκανε το Μικέ, τον φαρμακοποιό φίλο του Γιώργου Κωνσταντίνου. Στην τηλεοπτική σειρά Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται (1975-1976, από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη) έπαιξε το ρόλο του "Κωσταντή". Ο Κεδράκας υπηρέτησε την τέχνη και έπαιξε σε πρόζες, σκετς και παρλάτες την περίοδο 1940-49, που είχε γράψει ο Μίμης Τραϊφόρος. Ο Ρωμιός (Χρήστος Ευθυμίου - Νάσος Κεδράκας) (σκετς). Σαν την Ελλάδα τη λεβεντομάνα (Ν. Κεδράκας - Γ. Σύλβας - Σ. Βέμπο) (πρόζα). Άντε στο καλό (Κλεό Σκολούδη - Ν. Κεδράκας - Αλίκη Ζαβερδινού - Γιάννης Σύλβας) (σκετς). Απεβίωσε από καρδιακή ανακοπή και ετάφη στην Ηλιούπολη όπου και έμενε.

Η Αντιγόνη Κουκούλη γεννήθηκε το 1932 στην Αθήνα. Πρωτοεμφανίστηκε σε σκηνή σε παιδική ηλικία στους θιάσους της μητέρας της Εύας Μελά και του πατριού της Γ. Κουκούλη. Εγκαταστάθηκε στην Κύπρο. Το 1954 απέκτησε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο. Από το 1972 έως το 1980 έλαβε μέρος σε 31 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου. Υπήρξε κυρίως ηθοποιός του θεάτρου. Στη δεκαετία του ’70 συμμετείχε σε 31 παραγωγές του Εθνικού θεάτρου, ενώ την επόμενη δεκαετία δούλεψε στο ΔΗΠΕΘΕ Σερρών. Κλασική περίπτωση καρατερίστας. Μεταξύ 1956 και 1983 έπαιξε σε 12 ταινίες. Οι ρόλοι της ήταν πάντα μικροί, αλλά συνήθως κατάφερνε να ξεχωρίσει. Η κορυφαία της κινηματογραφική παρουσία ήταν στον ρόλο της Ρούλας, στην ταινία Ο Θόδωρος και το Δίκαννο (1962). (Πηγή: ellinikoskinimatografos)