ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ - (1971)

Ο Χρήστος (Χρίστος) Πολίτης (Ηράκλειο Κρήτης 27 Δεκεμβρίου 1942, ως Χρήστος Πιατουλάκης) είναι Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965) και πρωταγωνιστής του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Εργάστηκε, στο θέατρο από το 1966/67 έως το 1997/98 σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, στον κινηματογράφο από το 1968 έως το 1974 συμμετέχοντας σε 17 ταινίες, ενώ στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε 8 τηλεοπτικές σειρές με γνώστότερο τον ρόλο του Γιάγκου Δράκου στη Λάμψη του Νίκου Φώσκολου. Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία, δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θ. Κατριβάνου, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.

Η Βέρα Κρούσκα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Πήρε άδεια από την επιτροπή Εξαιρετικών ταλέντων για να φοιτήσει στη σχολή του Ωδείου Αθηνών σε ηλικία 15 χρονών. Πήρε μαθήματα κλασικού και μοντέρνου χορού με δασκάλες τη Σόνια Μοριάνοβα, την Μύριαμ Σουαζι και την Καιη Χολντεν. Πήρε μαθήματα φωνητικής με δασκάλες την Έλλη Νικολαΐδη και την Γιολάντα Ντι Τάσο. Η πρώτη της εμφάνιση στη σκηνή στο έργο Σαράντα καράτια (1968) πλάι στην Έλλη Λαμπέτη. Έχει λάβει μέρος σε 13 ταινίες με σημαντικότερες τις: Όχι (1969), Χρυσομαλλούσα (1978), Ο ασυμβίβαστος (1979), Και ξανά προς τη δόξα τραβά (1980), Το αίμα των αγαλμάτων (1982) κ.α. Επίσης έχει παίξει σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. (Πηγή: ishow)

Ο Χρήστος Νέγκας (1936 - 21 Ιουνίου 1981) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1936. Το 1960 πραγματοποίησε την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση, στην ταινία Το αγρίμι. Έπαιξε στον κινηματογράφο κυρίως σε δραματικούς αλλά και σε κωμικούς ρόλους. Το όνομα του ηθοποιού δόθηκε στο Δημοτικό θερινό κινηματογράφο της Ζακύνθου. Απέκτησε μία κόρη, την ραδιοφωνική παραγωγό Αθηναΐδα Νέγκα. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Δημήτρης Νικολαΐδης (Αθήνα, 1922 - 21 Ιανουαρίου 1993) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Ασχολήθηκε και με τη σκηνοθεσία. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Νικήτας Πλατής (Αμοργός 1912 - 14 Νοεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Χώρα της Αμοργού το 1912. Ήταν γιος του δάσκαλου Μάρκου Πλατή. Στην Αθήνα πήγε το 1928 και από το 1932 έγινε ηθοποιός της σκηνής. Διετέλεσε πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση με το μουσικό έργο Ριρίκα του θίασου Ρ. Ρουγγέρη. Από το 1940 εμφανίστηκε πολλές φορές ως θιασάρχης και πρωταγωνίστησε σε οπερέτες, κωμωδίες και επιθεωρήσεις. Παράλληλα με τη μακρόχρονη σταδιοδρομία του ως ηθοποιός, εργάστηκε και ως συγγραφέας (έχει γράψει πέντε θεατρικά έργα και περί τα διακόσια νούμερα σε επιθεωρήσεις). Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1958 στις ταινίες Ο Μιμίκος και η Μαίρη και η Κυρά Μας η Μαμή. Από τότε έγινε ένα από τα βασικά πρόσωπα του ελληνικού κινηματογράφου, αφού τον συναντάμε σε δεύτερους και πρώτους ρόλους, σε 112 ταινίες. Το 1972 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση στη σειρά "Μπολσόϊ Ιβάν και Μπιγκ Τζων", ενώ λίγο αργότερα έγινε γνωστός στο πλατύ κοινό με τη συμμετοχή του στο σήριαλ "Μεθοριακός Σταθμός" όπου έπειζε τον πρόεδρο του χωριού.Ήταν αυτός που προώθησε τον λαϊκό τραγουδιστή Βαγγέλη Περπινιάδη (γιό του Στελλάκη Περπινιάδη) μέσα από το θέατρο «Αύρα» που διατηρούσε το 1948 στον Κορυδαλλό. Παράλληλα με την κινηματογραφική του καριέρα εργάστηκε στο θέατρο και ως συγγραφέας. Το 1972 εμφανίστηκε και στην τηλεόραση στην σειρά «Μπολσόϊ Ιβάν και Μπιγκ Τζον» και στην συνέχεια στη σειρά «Μεθοριακός Σταθμός», όπου έκανε μια αξέχαστη εμφάνιση ως ο αντικοινοτάρχης που βρισκόταν σε διαρκή κόντρα με τον κοινοτάρχη προϊστάμενό του. Ασχολήθηκε και με την ποίηση. Μερικά από τα ποιήματά του είναι αφιερωμένα στην Αμοργό.

Ο Δημήτρης Μπισλάνης (1933 - 1 Μαΐου 1977) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν γνωστός «κακός» στον κινηματογράφο, αλλά και σε ρόλους Μανιάτη. Σπούδασε στην Αθήνα στη Δραματική Σχολή Ελληνικού Ωδείου. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1962 στην ταινία Μερικοί το προτιμούν κρύο και ακολούθησε μια σημαντική καριέρα σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους "κακών". Σημαντική επίσης ήταν και η πορεία του στο θέατρο.

Γεννήθηκε 1935 στην Αθήνα και παρακολούθησε θεατρικά μαθήματα στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Τη δεκαετία του 1960 συγκρότησε δικούς του θιάσους. Σκηνοθέτησε θεατρικές παραστάσεις. (Πηγή: greekactor)

Γεννήθηκε το 1908. Μετά το 1925 που γράφτηκε στο ΣΕΗ, πήρε μέρος σε αρκετές περιοδείες θιάσων τόσο του μουσικού θεάτρου όσο και της πρόζας. Το 1941 μετέσχε σε περιοδεία επιθεωρησιακού θιάσου με πρωταγωνίστρια τη Σωτ. Ιατρίδου. Μετά το 1960, εγκατέλειψε τη σκηνή και έγινε υποβολέας, ενώ παράλληλα έπαιξε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες. Πέθανε το 1991.

Γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία της Αθήνας. Υπήρξε σημαντικός θεατράνθρωπος και δημιουργός του θεάτρου "Πολύτεχνο", στο οποίο σκηνοθέτησε και έπαιξε σε εξαιρετικές παραστάσεις. Πρωταγωνίστησε σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Γεννήθηκε στην Αθήνα (τον Ιούνιο του 1919), γιος του γνωστού τότε δικηγόρου Μιχάλη Γρηγορίου. Σπούδασε Νομική και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και ξένες γλώσσες, πήρε μαθήματα στο θεατρικό τμήμα της Πανεπιστημιακής Λέσχης αλλά τελικά έγινε αυτοδίδακτος σκηνοθέτης. Κατά την περίοδο της κατοχής, έλαβε μέρος στη μάχη της Κρήτης, συνελήφθη από τους Γερμανούς, δραπέτευσε και έπειτα προσχώρησε και πολέμησε μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ. Από το 1942 μέχρι το 1949 εργάστηκε στο Νομικό Τμήμα της ΑΕΤΕ (την προκάτοχο του σημερινού ΟΤΕ). Σκηνοθέτης κινηματογράφου από το 1949 και του θεάτρου από το 1951. Το 1948 έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία Ο Κόκκινος Βράχος. Η ταινία του Πικρό ψωμί (1951) θεωρείται σταθμός για τον ελληνικό κινηματογράφο ως η πρώτη νεορεαλιστική ελληνική ταινία στην οποία συνδύασε τον Ιταλικό νεορεαλισμό με την ελληνική πραγματικότητα ασκώντας κριτική στην εξουσία. Σταμάτησε την κινηματογραφική του δραστηριότητα το 1971 με τριάντα μεγάλου μήκους ταινίες στο ενεργητικό του. Επίσης σκηνοθέτησε και πολλά θεατρικά έργα στο ραδιοφωνικό Θέατρο της Δευτέρας της κρατικής ραδιοφωνίας, ενώ από το 1949 υπήρξε συνιδρυτής της Κινηματογραφικής Σχολής του Λυκούργου Σταυράκου και από το 1957 καθηγητής Δραματικής Σχολής. Έντονη ήταν και η παρουσία του στην τηλεόραση με τη σκηνοθεσία του στις "Αθάνατες ιστορίες αγάπης", "Καποδίστριας" καθώς και σε σειρά θεατρικών έργων στην ΕΡΤ. Η τηλεοπτική σειρά του λογοτεχνικού έργου Λωξάντρα γνώρισε μεγάλη επιτυχία όπως και η εκπομπή Να η ευκαιρία που συνέβαλε στην ανάδειξη νέων καλλιτεχνών. Από το 1984 μέχρι το 1990 παρουσίαζε και συντόνιζε την εβδομαδιαία εκπομπή Στον χώρο του ελληνικού κινηματογράφου. Υπήρξε Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών και εκτός των βραβείων σκηνοθεσίας τιμήθηκε και με βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού (Ελλάδος). Μιλούσε Γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Ηλιούπολης (Αθήνα). [Πηγή: wikipedia]

Ο Γρηγόρης Μασσαλάς είναι Έλληνας ηθοποιός.