ΑΓΑΠΗΣΑ ΚΑΙ ΠΟΝΕΣΑ - (1963)

Ο Νίκος Ξανθόπουλος ήταν Έλληνας ηθοποιός και τραγουδιστής. Έγινε γνωστός την δεκαετία του 1960 ως πρωταγωνιστής δραματικών ταινιών, ερμηνεύοντας κυρίως το ρόλο του φτωχού και κατατρεγμένου λαϊκού παιδιού, που υποφέρει, αλλά τελικά λυτρώνεται. Γεννήθηκε στην Νέα Ιωνία της Αθήνας στις 14 Μαρτίου 1934. Ήταν παιδί Πόντιων προσφύγων. Μεγάλωσε φτωχικά μαζί με τη μητέρα του. Ο πατέρας του Παναγιώτης, με καταγωγή από την Κερασούντα και συγκεκριμένα την Πουλαντζάκη[1], εργάστηκε ως τσαγκάρη και ψαράς. Συμμετείχε στην Εθνική αντίσταση. Η μητέρα του Μαρία, με καταγωγή από το Ακ Ντάγ Ματέν, τον μεγάλωσε μόνη της καθώς ο πατέρας του απουσίαζε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Κατά τα εφηβικά του χρόνια υπήρξε αθλητής της ΑΕΚ. Εκτός από τον αθλητισμό, λάτρευε και το διάβασμα. Μεγαλώνοντας αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέατρο, παρότι αρχικά τον γοήτευε η ιδέα να γίνει φιλόλογος. Ίνδαλμά του υπήρξε ο Μάνος Κατράκης. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ηθοποιός του θεάτρου από το 1957 έως το 1963, αφοσιώθηκε τελικά στον κινηματογράφο. Το 1970 ίδρυσε θίασο και περιόδευσε στην Ελλάδα. Ως κινηματογραφικός πρωταγωνιστής καθιερώθηκε από τον σκηνοθέτη-παραγωγό Απόστολο Τεγόπουλο (Κλακ Φιλμ), με τον οποίο είχε αποκλειστική συνεργασία από το 1964 μέχρι το 1971, σε μουσικές δραματικές ταινίες. Εκκίνηση στις ταινίες της νεοσύστατης Κλακ Φιλμ έκανε το 1963 στην ταινία Πληγωμένες καρδιές, στον ρόλο του κακού κουνιάδου. Η αρχή της τυποποίησης των ρόλων του Ξανθόπουλου έγινε έναν χρόνο αργότερα στην ταινία Αγάπησα και πόνεσα, όπου παρουσιάζονται όλα τα στοιχεία που καθιέρωσαν τον Ξανθόπουλο στη συνείδηση του κόσμου σαν παιδί του λαού. Η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση, μετά από απουσία 24 ετών, ήταν το 1995 στην ταινία «Με τον Ορφέα τον Αύγουστο» του Γιώργου Ζερβουλάκου. Για τις ανάγκες των ταινιών έγινε τραγουδιστής υπό την καθοδήγηση του Απόστολου Καλδάρα και της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Μετά το 1971 σταμάτησε τις εμφανίσεις του στον κινηματογράφο και μεταπήδησε σε νέα καριέρα στο λαϊκό τραγούδι. Συνολικά έχει κυκλοφορήσει 9 άλμπουμ και 55 σινγκλ. Η δισκογραφία του περιλαμβάνει γύρω στα 300 τραγούδια. Τα τραγούδια του υπογράφουν μεταξύ άλλων οι Άκης Πάνου, Χρήστος Νικολόπουλος, Σταύρος Ξαρχάκος και άλλοι. Στην μακρά αποχή του από κινηματογράφο και τηλεόραση είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί και περιοδεύσει σε ΗΠΑ, Αυστραλία και σχεδόν όλη την Ευρώπη, γνωρίζοντας πάντα την αποδοχή και την αποθέωση από την ελληνική ομογένεια. Στα τέλη του 2005 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο «Όσα θυμάμαι και όσα αγάπησα» και οργάνωσε παρουσιάσεις σε διάφορες πόλεις ανά την Ελλάδα. Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε τέσσερα παιδιά και πέντε εγγόνια. Απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου 2023, σε ηλικία 88 ετών. Η σορός του αποτεφρώθηκε.

Η Άντζελα Ζήλεια (Αθήνα 24 Μαρτίου 1935) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Έκανε μουσικές σπουδές στη Σχολή Ζουανέα και διέπρεψε ως τραγουδίστρια ελαφρού τραγουδιού κερδίζοντας πέντε βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ (Βαρκελώνη, Σοπότ και Θεσσαλονίκης). Το τελευταίο βραβείο ήταν το 1967 με το τραγούδι Καλωσόρισες Έρωτα. Στον κινηματογράφο η πρώτη της εμφάνιση έγινε στην ταινία Ο Θησαυρός του Μακαρίτη (1959) και καθιερώθηκε σε δραματικούς ρόλους. Παρτενέρ της στις περισσότερες ταινίες ήταν ο Νίκος Ξανθόπουλος. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Βασίλης Αυλωνίτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Θησείο. Πρωτοεμφανίστηκε το 1924 στην σκηνή του ίδιου Θεάτρου ύστερα από προτροπή του Θεατρικού επιχειρηματία Θόδωρου Σκούρα στην οπερέτα του Νίκου Χατζηαποστόλου "Το Κορίτσι Της Γειτονιάς". Το 1928, αφού συνεργάστηκε για τέσσερα χρόνια με διάφορους θιάσους σε οπερέτες και κωμωδίες, έγινε θιασάρχης και στράφηκε πια προς την επιθεώρηση. Το 1931 παρ' ολίγο να τον σκοτώσει σφαίρα από θερμόαιμο οπαδό των βενιζελικών, ο οποίος θίχτηκε από το νούμερο του στην επιθεώρηση. Σ' όλη του τη σταδιοδρομία υπηρέτησε με συνέπεια όλα τα είδη του θεάτρου και διακρίθηκε ιδιαίτερα στην μουσική κωμωδία και την επιθεώρηση. Το 1934 συμμετείχε σε επιθεωρήσεις του θεάτρου "Περοκέ". Την περίοδο του '40 σχημάτισε θίασο με τον Κυριάκο Μαυρέα και ερμήνευσε το στρατιώτη Πολυχρόνη Περονόσπορο στο ηθογραφικό χρονικό "Από Την Αλβανία Στο Ρίμινι". Τη δεκαετία του '50 ήταν βασικό στέλεχος των επιθεωρήσεων του "Θεάτρου Ακροπόλ" στο οποίο διατέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής (1956-1961). Η δεκαετία του '60 σημαδεύτηκε από την σπουδαία συνεργασία του με τους Νίκο Ρίζο & Γεωργία Βασιλειάδου (1962-1965). Ο τελευταίος του θίασος συγκροτήθηκε με τον Κώστα Χατζηχρήστο, το 1967-1968. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1929 στην ταινία του Αχιλλέα Μαδρά, "Μαρία Πενταγιώτισσα", ενώ ακολούθησαν δεκάδες άλλες, έως το 1970. Συνολικά πρωταγωνίστησε ή εμφανίστηκε σε μικρότερους ρόλους σε 75 ταινίες, παίζοντας με χαρακτηριστική άνεση σε κωμωδίες, κομεντί, φαρσοκωμωδίες, αισθηματικά και βουκολικά δράματα.

Η Γεωργία Βασιλειάδου (1 Ιανουαρίου 1897 - 12 Φεβρουαρίου 1980) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Έπαιξε κυρίως σε κωμωδίες του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Γεωργία Αθανασίου. Υποχρεώθηκε να αφήσει νωρίς το σχολείο για να εργαστεί σε κατάστημα και να βοηθήσει την πολυμελή οικογένειά της, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της κατόπιν πτώσης από άλογο, ο οποίος ήταν αξιωματικός του ιππικού . Την πρώτη της καλλιτεχνική εμφάνιση έκανε το 1922 σαν μέλος της χορωδίας του Θεάτρου Ολύμπια, στο έργο Ερνάνη του Τζουζέπε Βέρντι, μάλλον συμπτωματικά οπότε και ξεκίνησε τις σπουδές της στην Γεννάδειο Σχολή το 1923 και κατόπιν εμφανίστηκε σε διάφορες όπερες. Εργάστηκε σε μεγάλα θεατρικά σχήματα της εποχής με τους Κυβέλη, Μαρίκα Κοτοπούλη, Δημήτρη Μυράτ, ερμηνεύοντας ποικίλους ρόλους. Στα μέσα του 1930 αποφάσισε να σταματήσει, μετά από ένα γάμο της που υπήρξε όμως ατυχής. Στη συνέχεια γνώρισε τη Σοφία Βέμπο η οποία και της υποσχέθηκε να τη βοηθήσει. Την εποχή εκείνη, αντιλαμβανόμενος πρώτος ο Αλέκος Σακελλάριος το έμφυτο ταλέντο της στη μιμητική, της προσέφερε ένα ρόλο το 1939 στα Κορίτσια της παντρειάς, που έγινε η αφορμή για το ξεκίνημα μιας δεύτερης, αλλά περισσότερο γνωστής καριέρας - αυτή τη φορά ως κοσμαγάπητης κωμικού, της "ομορφότερης άσχημης" του ελληνικού κινηματογράφου, όπως χαρακτηρίστηκε. Στην εταιρεία της Φίνος Φιλμ έγιναν οι μεγάλες της επιτυχίες όπως: Η ωραία των Αθηνών (1954), Η θεία απ΄ το Σικάγο (1957), Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός (1960) και πολλές άλλες. Έλαβε μέρος στην τηλεοπτική σειρά Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (1975). (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Χριστόφορος Νέζερ (1887 - 19 Φεβρουαρίου 1970) ήταν Έλληνας ηθοποιός και ξάδερφος της Μαρίκας Νέζερ και του συνονόματου του ηθοποιού. Γεννήθηκε (1887) και πέθανε στην Αθήνα (19 Φεβρουαρίου 1970) Ειχε παντρευτει την Μεροπη Μερκουρη, ανηψια του δημαρχου Σ.Μερκουρη κ εξαφελφη της Μελινας Μερκουρη. Εκανε δυο γιους,τον Τρυφωνα κ τον Ιασωνα. Εχει μια μοναδικη εγγονη,την Χριστισνα (απο το Χριστοφορος),που απεκτησε απο τον γιο του Τρυφωνα κ δυο δισεγγονα,τον Τζων κ τον Τρυφωνα Ασημακοπουλο. Καταγόταν από τη βαυαρική οικογένεια Χριστόφορου Νεζερ που είχε ερθει στην Ελλαδα με τον Οθωνα,ως ο πρωτος Χριστιανος φρουραρχος της Ακροπολης! εκτοτε,αυτη η οικογενεια,μαζι με αλλες 110 οικογενειες Βαυαρων,παρεμειναν στην Ελλαδα, δημιουργησαν οικογενειες κ πολιτιγραφηθηκαν Ελληνες! Υπήρξε αυτοδίδακτος ηθοποιός και πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Ελληνικού Βασιλικού Θεάτρου, μετέπειτα Εθνικού Θεάτρου. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Αθανάσιος (Νάσος) Κεδράκας (Τρίκαλα Θεσσαλίας 21 Νοεμβρίου 1915 - Ηλιούπολη 25 Αυγούστου 1981) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου αποφοίτησε το 1942. Κατά τη δεκαετία του 1940 ήταν ενεργός σε ένα κλιμάκιο του θιάσου των «Ενωμένων καλλιτεχνών», στον οποίο λάμβαναν μέρος ηθοποιοί που συμμετείχαν και στην Αντίσταση. Έπαιξε σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου. Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», όπου έκανε το Μικέ, τον φαρμακοποιό φίλο του Γιώργου Κωνσταντίνου. Στην τηλεοπτική σειρά Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται (1975-1976, από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη) έπαιξε το ρόλο του "Κωσταντή". Ο Κεδράκας υπηρέτησε την τέχνη και έπαιξε σε πρόζες, σκετς και παρλάτες την περίοδο 1940-49, που είχε γράψει ο Μίμης Τραϊφόρος. Ο Ρωμιός (Χρήστος Ευθυμίου - Νάσος Κεδράκας) (σκετς). Σαν την Ελλάδα τη λεβεντομάνα (Ν. Κεδράκας - Γ. Σύλβας - Σ. Βέμπο) (πρόζα). Άντε στο καλό (Κλεό Σκολούδη - Ν. Κεδράκας - Αλίκη Ζαβερδινού - Γιάννης Σύλβας) (σκετς). Απεβίωσε από καρδιακή ανακοπή και ετάφη στην Ηλιούπολη όπου και έμενε.

Ο Θόδωρος Μορίδης ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1903 στην Κύπρο και πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου του 2003 σε ηλικία 100 ετών. Ήταν σύζυγος της επίσης ηθοποιού Τζόλυς Γαρμπή. Γεννημένος το 1903 στη Λεμεσό της Κύπρου, ο Θόδωρος Μορίδης πρωτοεμφανίστηκε το 1924 με το θίασο των Βεάκη - Νέζερ. Με το θίασο της Κυβέλης έπαιξε στον Άγνωστο (1927) και την επόμενη χρονιά στην Ιφιγένεια εν Ταύροις με την Ελένη Χαλκούση. Υπήρξε βασικό στέλεχος του Λαϊκού Θεάτρου του Βασίλη Ρώτα και το 1932 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τη Μαρίκα Κοτοπούλη, ενώ το 1936 ξεκίνησε η συνεργασία του με την κυρία Κατερίνα, στης οποίας το θίασο παρέμεινε έως το 1943, ερμηνεύοντας πολλούς σημαντικούς ρόλους σε μεγάλα έργα του παγκόσμιου δραματολογίου. Στο θίασο της Κατερίνας γνώρισε και αγάπησε και την Τζόλυ Γαρμπή, με την οποία ήταν μαζί 60 χρόνια στη σκηνή και στη ζωή. Ακολούθησαν συνεργασίες με το θίασο Μανωλίδου - Βεάκη - Παππά (1943-44), με τους Ενωμένους Καλλιτέχνες (1945-46), με το Θυμελικό Θίασο, με τον Μίμη Φωτόπουλο, με τον Νίκο Χατζίσκο, με το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη, με την Αντιγόνη Βαλάκου, τη Μαίρη Αρώνη, με την Έλσα Βεργή. Από το 1961 έως το 1983 εντάχθηκε στη δύναμη του Εθνικού Θεάτρου, ερμηνεύοντας δεκάδες σημαντικούς ρόλους στο αρχαίο δράμα και στο παγκόσμιο δραματολόγιο. Στον κινηματογράφο συμμετείχε σε πολλές ταινίες από το 1948 έως τη δεκαετία του 1970 όπως Χαμένοι άγγελοι (1948), Γκόλφω (1955), Η Δούκισσα της Πλακεντίας (1956), Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963), Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη (1971) και στην τηλεόραση όπως Αστυνομικές Ιστορίες (1973), Ο κήπος με τ’ αγάλματα (1981) κ.ά. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Malaina Anoussaki (real name: Magdaleni Anoussaki, 1916 - April 2, 2000) was a Greek actress and fighter of the National Resistance and Democracy. He was born in 1916 in Poros and died in Athens on April 2, 2000. He acted in theater, cinema and television. Her husband was the tenor of the National Opera and star of the revue, Evangelos Anoussakis, with whom they had a daughter, the actress and former member of parliament Eleni Anoussakis.

Ο Γιώργος Βελέντζας (Αθήνα 4 Δεκεμβρίου 1927 - 20 Ιουλίου 2015) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Το 1948 έκανε την πρώτη εμφάνιση στον κινηματογράφο με την ταινία Οχυρό 27 και στο θέατρο με το έργο Η απαγωγή της Σμαράγδως και τον θίασο Β. Αργυρόπουλου. Συνεργάστηκε με τους θιάσους των Βέμπο, Αυλωνίτη - Βασιλειάδου - Ρίζου, Βουτσά, Χατζηχρήστου, Βέγγου κ.ά. Έχει παίξει πολλές φορές ρόλους στρατιωτικού, κυρίως όμως αστυνομικού. Ασχολήθηκε με το ντουμπλάρισμα φωνής, σε πολλές ελληνικές ταινίες του 1950-70 και σε μεταγλωττίσεις για την τηλεόραση (Μικρό σπίτι στο λιβάδι). Επίσης, έκανε και ένα σημαντικό πέρασμα και από το ραδιόφωνο. Το 1993, για τη συμμετοχή του στην ταινία Ζωή χαρισάμενη, κέρδισε το βραβείο ερμηνείας β' ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1993. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Η Ρένα Γαλάνη - Ευθυμίου (Γαληνάκη Ειρήνη) γεννήθηκε το 1925. Ηθοποιός που ερμήνευε πάντα πολύ μικρούς ρόλους κυρίως σε ταινίες μελό, έλαβε μέρος σχεδόν σε όλες τις ταινίες του Νίκου Ξανθόπουλου και μάλιστα, κάποιες από αυτές σκηνοθέτησε ενώ έγραψε και το σενάριό τους. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ελληνικού Ωδείου.Μέλος του Σ.Ε.Η. από το 1959. Έλαβε μέρος συνολικά σε 78 ταινίες. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Γιώργος Ολύμπιος ήταν Έλληνας ηθοποιός και σεναριογράφος.