ΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - (1967)

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας (Αθήνα, 13 Μαρτίου 1913 - Βούλα, 28 Ιουνίου 1985) υπήρξε δημοφιλής Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Ήταν αδελφός της ηθοποιού Μήτσης Κωνσταντάρα και πατέρας του δημοσιογράφου και πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρη Κωνσταντάρα. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Alexandra - Eleftheria Ladikou (Greek: Αλεξάνδρα Λαδικού, Kavala, 26 January 1933) is a Greek actress. In 1953, she participated in the beauty pageant and won the title of 2nd Miss Greece, while she was the Alternate Miss World the same year in the corresponding international competition held in London. She graduated from the "Karolos Koun" Art Theater of Karolos Koun, with which she first appeared in the theater in "The Court of Wonders" by Iakovos Kambanellis. She collaborated with the People's Theater of Manos Katrakis, the troupes of Petros Fissou and Yannis Fertis - Xenia Kalogeropoulou, with the directors Mitsos Lygizos, Pelos Katselis, Dinos Dimopoulos, etc. (Source: Wikipedia)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945 και από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε μαθήματα κλασικού χορού. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Γρηγόρη Βαφιά και στη Σχολή Χορού Λουκίας. Άρχισε τη σταδιοδρομία της στο Παιδικό Θέατρο με τον αδελφό της Γιαννάκη Καλατζόπουλο. Στα μέσα της δεκαετίας του ΄50 άρχισε τις εμφανίσεις στο παιδικό θέατρο με τον αδελφό της και το 1955 έκανε την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία της Μ. Πλυτά Η Δούκισσα της Πλακεντίας. Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε με την ταινία του Γ. Θεοδοσιάδη Ερωτικά Παιχνίδια (1960). Ακολούθησαν οι συμμετοχές της και σε άλλες ταινίες όπως το Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967), Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου(1967), καθώς και σε πολλά μελοδράματα. Το 1965 έπαιξε για πρώτη φορά στο θέατρο στο έργο Εκκλησιάζουσες, δίπλα στην Α. Συνοδινού. Το 1967 παντρεύτηκε τον Γερμανό-Αμερικανό επιχειρηματία Carl Epser και λίγο αργότερα μετέβη στις ΗΠΑ όπου ξεκίνησε καριέρα στη τηλεόραση συμμετέχοντας σε διάφορες εκπομπές. Παράλληλα είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής στη Σχολή της Columbia, καθώς και μαθήματα Business Administration στο πανεπιστήμιο UCLA. Το 1978 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να παίρνει μέρος σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου. Στον Ελληνικό κινηματογράφο επανεμφανίστηκε το 1980 στην ταινία Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο του Ν. Τζίμα και το 1986 βραβεύτηκε για την ερμηνεία στην ταινία Καραβάν Σαράι του Τ. Ψαρρά. Μέχρι σήμερα έχει λάβει μέρος σε 42 ταινίες. Είναι αδελφή του ηθοποιού Γιάννη Καλατζόπουλου. Έχει δυο παιδιά. (Πηγή: greekactor)

Ο Χριστόφορος Νέζερ (1887 - 19 Φεβρουαρίου 1970) ήταν Έλληνας ηθοποιός και ξάδερφος της Μαρίκας Νέζερ και του συνονόματου του ηθοποιού. Γεννήθηκε (1887) και πέθανε στην Αθήνα (19 Φεβρουαρίου 1970) Ειχε παντρευτει την Μεροπη Μερκουρη, ανηψια του δημαρχου Σ.Μερκουρη κ εξαφελφη της Μελινας Μερκουρη. Εκανε δυο γιους,τον Τρυφωνα κ τον Ιασωνα. Εχει μια μοναδικη εγγονη,την Χριστισνα (απο το Χριστοφορος),που απεκτησε απο τον γιο του Τρυφωνα κ δυο δισεγγονα,τον Τζων κ τον Τρυφωνα Ασημακοπουλο. Καταγόταν από τη βαυαρική οικογένεια Χριστόφορου Νεζερ που είχε ερθει στην Ελλαδα με τον Οθωνα,ως ο πρωτος Χριστιανος φρουραρχος της Ακροπολης! εκτοτε,αυτη η οικογενεια,μαζι με αλλες 110 οικογενειες Βαυαρων,παρεμειναν στην Ελλαδα, δημιουργησαν οικογενειες κ πολιτιγραφηθηκαν Ελληνες! Υπήρξε αυτοδίδακτος ηθοποιός και πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Ελληνικού Βασιλικού Θεάτρου, μετέπειτα Εθνικού Θεάτρου. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Η Μιράντα Μυράτ (Αθήνα 1906 - 27 Ιανουαρίου 1994) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Ήταν κόρη του Μήτσου Μυράτ και της Κυβέλης, αδελφή του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Μυράτ και ετεροθαλής αδελφή του Δημήτρη και της Ρίτας Μυράτ. Υπήρξε πρωταγωνίστρια του Νεοελληνικού θεάτρου. Από το 1921 μέχρι το 1923 παρακολούθησε μαθήματα στο Κολλέγιο Σεβινιέ στο Παρίσι. Την πρώτη εμφάνιση στη θεατρική σκηνή έκανε το 1919 με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στο έργο Δύο Λεονόρες του Paul Lindau. Το επόμενο έτος εμφανίστηκε στον Πρίγκιπα Φοιτητή. Το 1923 επέστρεψε από το Παρίσι και άρχιζε να παίζει με το θίασο της μητέρας της Κυβέλης μέχρι το 1932, οπότε και προσλήφθηκε από το Εθνικό Θέατρο Αθηνών με το συγκρότημα του οποίου εμφανίσθηκε ως πρωταγωνίστρια μέχρι το 1938. Στα έτη 1939 και 1940 συνεργάσθηκε με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Το 1940 ίδρυσε δικό της θίασο σε συνεργασία με τον Κώστα Μουσούρη τον Μαυρέα και τον Ορέστη Μακρή. Το επόμενο έτος ο θίασος αυτός διαλύθηκε και δημιουργήθηκε άλλος με τον τίτλο Θίασος Μιράντας και Γιώργου Παππά, που έδωσε διάφορες παραστάσεις μέχρι το Καλοκαίρι του 1942, οπότε η Μιράντα ξεκίνησε νέο θίασο που συμμετείχε πρόσθετα και η Μαίρη Αρώνη. Η Μιράντα σταμάτησε τη θεατρική της καριέρα στη δεκαετία του 1960. Η Μιράντα υπήρξε επίσης σημαντική συνεργάτρια του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας που λόγω της μόρφωσής της, της ορθοφωνίας της και της φωνητικής της χροιάς θεωρείτο ως ειδική στην απαγγελία ποιημάτων και στην ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων, ιδιαίτερα σε λογοτεχνικές εορτές. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε περισσότερες από 40 ταινίες ενώ συμμετείχε και σε κάποιες τηλεοπτικές σειρές. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

O Ερρίκος Μπριόλας (18 Οκτωβρίου 1934 - 20 Ιουνίου 2018) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Η οικογένειά του ήταν αυτοκινητιστές και ο Ερρίκος αρχικά ακολούθησε το ίδιο επάγγελμα και έγινε οδηγός ταξί, μέχρι που η δεύτερη γυναίκα του (που ήταν πελάτισσά του στο ταξί) τον παρότρυνε να γίνει ηθοποιός. Έπαιξε σε πολλές ελληνικές ταινίες ρόλους «ζεν πρεμιέ» και λόγω της εμφάνισης και του ταλέντου του έγινε πολύ δημοφιλής, ιδίως μεταξύ των νεαρών κοριτσιών. Αργότερα εμφανίστηκε σε πολλές παραστάσεις στο θέατρο. Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές 10 Λεπτά Κήρυγμα (2000) και Η Ώρα η Καλή (2004). Στα χρόνια της βιντεοταινίας (1985 - 1990) συμμετείχε σε 19 παραγωγές. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Έφη Οικονόμου ήταν ηθοποιός. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1938. Σπούδασε στη Δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και στη σχολή Μουσικού θεάτρου, του Μενέλαου Θεοφανίδη. Σύζυγος του ηθοποιού Χάρη Παναγιώτου. Ερμήνευσε κυρίως ρόλους "κακιάς".

Η Φρόσω Κοκκόλα, του Μάρκου και της Μαρίας, (Σμύρνη Τουρκίας 6 Φεβρουαρίου 1912 - Νέα Μάκρη Αττικής 13 Μαΐου 1999) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και η πρώτη ερμηνεύτρια δημοτικών τραγουδιών στο θέατρο και στο ραδιόφωνο. Το 1922, λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής, ήρθε στην Ελλάδα με τους γονείς και την 4χρονη τότε αδελφή της, την Ιωάννα. Υπήρξε μαθήτρια του Κάρολου Κουν στη Λαϊκή Σκηνή, που ίδρυσε ο διακεκριμένος σκηνοθέτης μαζί με τον παλαιό ηθοποιό Διονύση Δεβάρη. Το 1938 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Λαυρέντη Διανέλλο και απέκτησαν μια κόρη, τη Μαρία. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Γιάννης Φέρμης (πραγματικό όνομα: Ιωάννης Καγκάς) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1921. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή μετακόμισε με την οικογένειά του στη Λάρισα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Σταδιοδρόμησε κυρίως στον χώρο του μουσικού θεάτρου και της επιθεώρησης και συνεργάστηκε με πολλούς κορυφαίους πρωταγωνιστές του χώρου. Έλαβε μέρος σε πολλές περιοδείες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ανέπτυξε επίσης πλούσια δραστηριότητα στον χώρο του κινηματογράφου. Έπαιξε χαρακτηριστικούς ρόλους σε περισσότερες από σαράντα κινηματογραφικές ταινίες και εμφανίστηκε σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές.

Ο Αρτέμης Μάτσας (1930-7 Σεπτεμβρίου 2003) ήταν γνωστός Έλληνας ηθοποιός, κριτικός κινηματογράφου και σκηνοθέτης. Έπαιξε στο θέατρο και σε σημαντικό αριθμό κινηματογραφικών ταινιών και στην τηλεόραση από το 1949 μέχρι και το 1988. Έχει μείνει στη μνήμη των θεατών λόγω της ερμηνείας του σε ρόλους καταδότη - δοσίλογου σε έργα που διαδραματιζόταν κατά την Κατοχή της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αδελφός του ήταν ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Νέστορας Μάτσας. Χαρακτηριστική είναι η χρήση του ονόματός του σε δημοσιεύματα αρκετά χρόνια μετά την ενεργό του δράση, για να υποδηλώσει τον προδότη ή τον καταδότη. Ο πατέρας του πέθανε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Αρτέμης Μάτσας είχε σπουδάσει στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών και εργάστηκε με την ιδιότητα του κινηματογραφικού και καλλιτεχνικού συντάκτη σε εφημερίδες και περιοδικά. Οι πρώτες ταινίες στις οποίες έπαιξε στον κινηματογράφο ήταν το Ερωτικό ταξίδι (1949) και τα Αρραβωνιάσματα (1950). Ως σκηνοθέτης είχε το θίασο Στούντιο Ονείρων. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Γεννήθηκε το 1959. Έπαιξε σε αρκετές ταινίες στην δεκαετία του 1960 σε ρόλους του μικρού χαριτωμένου κοριτσιού σε ως επί το πλείστον δραματικές ταινίες. Ο πατέρας της ήταν θυρωρός στην «Φίνος Φίλμ».

Ο Σταύρος Ξενίδης ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 8 Μαρτίου 1923 και υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό, Μαργαρίτα Λαμπρινού. Φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1944. Εμφανίστηκε σε περισσότερες από 70 ταινίες, σχεδόν πάντα σε δεύτερους ρόλους και συνήθως στο πλευρό κωμικών ηθοποιών, με πρώτη Το τραγούδι του πόνου (1953) και τελευταία το Γραφείο ιδεών (1989). Ο Σταύρος Ξενίδης συνέδεσε την θεατρική πορεία με το Θέατρο του Κώστα Μουσούρη με το οποίο συνεργάστηκε και πρωταγωνίστησε για περισσότερο από δύο δεκαετίες (δεκαετίες '50 και '60). Εμφανίστηκε και σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές από τη δεκαετία του '70 και μετά, με πιο χαρακτηριστικό το ρόλο του αστυνόμου Μπέκα του Γιάννη Μαρή, τον οποίο ενσάρκωσε 3 φορές: το 1987 στο Θάνατο του Τιμόθεου Κώνστα (ΕΤ2), το 1991 στο Μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη (Mega) και το 1992 στο Μια γυναίκα από το παρελθόν (Ant1).