ΕΙΣΠΡΑΚΤΩΡ 007 - (1966)

Ο Νίκος Σταυρίδης (Βαθύ Σάμου 1910 - 12 Δεκεμβρίου 1987) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1929 στο μουσικό θέατρο, συμμετέχοντας σε επιθεωρήσεις, οπερέτες και παραστάσεις βαριετέ. Τη δεκαετία του 1940 άρχισε να συγκροτεί δικούς του θιάσους και να συνεργάζεται με σπουδαίους συναδέλφους του, όπως τη Ρένα Βλαχοπούλου, τις αδελφές Καλουτά, την Καίτη Ντιριντάουα και τη Μαρίκα Νέζερ και την Καίτη Μπελίντα, τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και τη Σοφία Βέμπο (1959), τον Κώστα Χατζηχρήστο (1963) κ.ά. Μεσολάβησε ένα διάστημα (1954-55) κατά το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Τάκη Μηλιάδη και τη Νανά Σκιαδά το θίασο «Ελληνική Μουσική Κωμωδία», στον οποίο ανέβασε επιθεωρήσεις αλλά και έργα πρόζας. Διακρίθηκε ιδιαίτερα και για τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις. Έπαιξε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη στην ταινία του Νίκου Τσιφόρου Έλα στο θείο (1950) και συνέχισε να εμφανίζεται σε ταινίες του ίδιου (Η ωραία των Αθηνών, 1953), του Ορέστη Λάσκου (Η φτώχεια θέλει καλοπέραση, 1957, Φτωχαδάκια και λεφτάδες, 1960, Τρίτη και 13, 1963, Ο χαζομπαμπάς, 1967), του Πάνου Γλυκοφρύδη (Δουλειές με φούντες, 1958), του Αλέκου Σακελλάριου (Τα κίτρινα γάντια, 1960), του Γρηγόρη Γρηγορίου (Διαβόλου κάλτσα, 1960), του Κώστα Ανδρίτσου (Ευτυχώς τρελάθηκα, 1961) και σε πολλές άλλες. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο ηθοποιός Κούλης (Ιωάννης) Στολίγκας γεννήθηκε στη Δράμα το 1910 και πέθανε στις 24 Φεβρουαρίου 1984 στην Αθήνα. Σπούδασε φωνητική μουσική στο ωδείο της γενέτειράς του. Το θεατρικό του ντεμπούτο το έκανε το 1933 στην οπερέτα του Λέχαρ Εύθυμη χήρα. Συνεργάστηκε με οπερετικούς και επιθεωρησιακούς θιάσους στην Αθήνα και στην επαρχία έως το 1942. Στα 1947 συγκρότησε δικό του θίασο οπερέτας και στα 1955 τον μετέτρεψε σε θίασο πρόζας. Υπήρξε ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, ιδιαίτερα σε ρόλους κονφερασιέ, με πηγαίο χιούμορ και ιδιαίτερο στυλ, παίζοντας σε ταινίες όπως Ο εμίρης και ο κακομοίρης (1964), Έξω οι κλέφτες (1961) κ.α. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Άννα Μαντζουράνη (Αθήνα 1935 - Αθήνα 9 Ιανουαρίου 1991) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Είναι γνωστότερη για τις συμμετοχές της στις ταινίες: Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι, Μάθε παιδί μου γράμματα κ.α. Έχει κερδίσει το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου στο ΦΕΚΘ το 1981 για το ρόλο της στην ταινία Μάθε παιδί μου γράμματα. Σε ηλικία 18 χρονών ξεκίνησε τις σπουδές της, στη Δραματική Σχολή Τάκη Μουζενίδη όπως και στη σχολή τραγουδιού του Καλφόπουλου. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1952 με τον θίασο Ελληνική Μουσική Κωμωδία του Μουζενίδη και πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1958 στην ταινία Μέλπω. Σε γενικές γραμμές, η ηθοποιός έπαιζε περισσότερο σε θεατρικές παραστάσεις, παρά σε κινηματογραφικές ταινίες. Στη δεκαετία του 1980, συμμετείχε σε μια από τις γνωστότερες ταινίες της δεκαετίας αυτής, το Μάθε παιδί μου γράμματα, που συμπρωταγωνιστούσε ο Βασίλης Διαμαντόπουλος. Το 1981 παρέλαβε από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το βραβείο Α΄ Γυναικείου Ρόλου. Η Μαντζουράνη, υπήρξε γυναίκα του Αντώνη Καρατζόπουλου, ο οποίος ήταν παραγωγός ταινιών.

Σπούδασε φωνητική στο Ελληνικό Ωδείο και θέατρο στη Δραματική Σχολή Δημήτρη Ροντήρη, απ' την οποία και αποφοίτησε το 1959. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1960, στην ταινία Ξένος της νύχτας και έκτοτε καθιερώθηκε σε ρόλους κωμικούς. Ο πλέον συνηθισμένος ρόλος της ήταν της επαρχιώτισσας οικιακής βοηθού που έκανε γλωσσικά λάθη. Επίσης έπαιζε τη λαϊκή κοπέλα σε μη πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το 1967 θεωρήθηκε από πολλούς καλλιτεχνικούς κύκλους ως «έτος Στυλιανοπούλου» επειδή η ίδια είχε συμμετάσχει σε 12 διαφορετικές ταινίες μέσα στη χρονιά. Για πολλά χρόνια υπήρξε θιασάρχης στο θέατρο Αυλαία του Πειραιά. Έχει εκδοθεί η αυτοβιογραφία της με τον τίτλο Ηθοποιός αμέσου δράσεως από τις εκδόσεις Τετράγωνο. Trivia: Το έτος 1967, σε πολλούς καλλιτεχνικούς κύκλους θεωρήθηκε «έτος Στυλιανοπούλου», επειδή είχε συμμετάσχει σε 12 διαφορετικές ταινίες μέσα στον ίδιο χρόνο.

Ο Δημήτρης Νικολαΐδης (Αθήνα, 1922 - 21 Ιανουαρίου 1993) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Ασχολήθηκε και με τη σκηνοθεσία. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Σταύρος Ξενίδης ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 8 Μαρτίου 1923 και υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό, Μαργαρίτα Λαμπρινού. Φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1944. Εμφανίστηκε σε περισσότερες από 70 ταινίες, σχεδόν πάντα σε δεύτερους ρόλους και συνήθως στο πλευρό κωμικών ηθοποιών, με πρώτη Το τραγούδι του πόνου (1953) και τελευταία το Γραφείο ιδεών (1989). Ο Σταύρος Ξενίδης συνέδεσε την θεατρική πορεία με το Θέατρο του Κώστα Μουσούρη με το οποίο συνεργάστηκε και πρωταγωνίστησε για περισσότερο από δύο δεκαετίες (δεκαετίες '50 και '60). Εμφανίστηκε και σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές από τη δεκαετία του '70 και μετά, με πιο χαρακτηριστικό το ρόλο του αστυνόμου Μπέκα του Γιάννη Μαρή, τον οποίο ενσάρκωσε 3 φορές: το 1987 στο Θάνατο του Τιμόθεου Κώνστα (ΕΤ2), το 1991 στο Μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη (Mega) και το 1992 στο Μια γυναίκα από το παρελθόν (Ant1).

Η Έφη Οικονόμου ήταν ηθοποιός. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1938. Σπούδασε στη Δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και στη σχολή Μουσικού θεάτρου, του Μενέλαου Θεοφανίδη. Σύζυγος του ηθοποιού Χάρη Παναγιώτου. Ερμήνευσε κυρίως ρόλους "κακιάς".

Ο Τάκης Χριστοφορίδης (Κωνσταντινούπολη 1914-Αθήνα 1973) ήταν Έλληνας ηθοποιός και ξάδερφος του επίσης ηθοποιού Περικλή Χριστοφορίδη. Έπαιζε κυρίως δέυτερους κωμικούς ρόλους και έγινε γνωστός μέσα από το ρόλο του νευρικού ή του τρελογιατρού, που είχε τικ. Ηθοποιός (μέλος του ΣΕΗ από το 1937) γόνος της γνωστής θεατρικής οικογένειας Χριστοφορίδη. Στην Αρχή της σταδιοδρομίας του συνεργάστηκε με θιάσους πρόζας και με το Εθνικό Θέατρο (1936-41). Έτσι, στην περίοδο 1939-40 εμφανίστηκε στην οπερέτα «Νυχτερίδα» που ανέβασε η Λυρική Σκηνή του Ιδρύματος. Ώς το 1945 ήταν στο «Κρατικό Θέατρο Θεσ/νίκης και στη συνέχεια ακολούθησε τον Π. Κυριακό σε περιοδεία του στην Κύπρο (1945-48). Έπαιξε στην «Ελληνική Σκηνή» του Δ. Ροντήρη και το Θέατρο «Βέμπο» (1951-54). Από τότε άρχισε να εμφανίζεται σε χαρακτηριστικούς ρόλους με τους κυριότερους θιάσους επιθεώρησης και κωμωδίας. Συνεργάστηκε ιδιαίτερα με τον Κ. Χατζηχρήστο και πήρε μέρος, μεταξύ άλλων, στον Θίασο Κ. Στολίγκα - Μ. Θεοφανίδη, κ.ό.κ. Έπαιξε και σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Αλέκος Κουρής είναι Έλληνας ηθοποιός.

Ο Δημήτρης Κατσούλης ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε 1925 στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974) εγκαταστάθηκε στη Μελβούρνη, όπου ανέπτυξε έντονη θεατρική δραστηριότητα. Ίδρυσε το 1974 το Παιδικό Θέατρο Αυστραλίας και το 1976 το Επαγγελματικό Θέατρο Ελλήνων Αυστραλίας. Το 1978 ίδρυσε το Ελληνικό Θέατρο Σκιών, με το οποίο έως το 1991 έδωσε αλλεπάλληλες παραστάσεις με δικά του κείμενα σε σχολεία της Μελβούρνης και αλλού. Έγραψε και παρουσίασε σατιρικά σκετς Καραγκιόζη στο ραδιοφωνικό σταθμό Αυστραλίας SBS. Έγραψε και ποιήματα. Μέλος του Actors and Annaouncer’s Equity Association της Αυστραλίας.