ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ - (1967)

Η Τζένη Καρέζη (πραγματικό όνομα Ευγενία Καρπούζη) ήταν μία από τις δημοφιλέστερες Ελληνίδες ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου, με σημαντική αντιδικτατορική δράση, καθώς και σημαντική θεατρική επιχειρηματίας. Υπήρξε ένα από τα εμπορικότερα και πιο ακριβοπληρωμένα ονόματα του κινηματογράφου και του θεάτρου, πρωταγωνιστώντας επί τέσσερις δεκαετίες στο θέατρο και τον κινηματογράφο.. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1954 με άριστα. Συμμαθητές της στη Σχολή ήταν μεταξύ άλλων οι Ρίκα Διαλυνά, Πέτρος Λοχαϊτης, Κώστας Κοκκάκης, Αλίκη Βουγιουκλάκη και Δημήτρης Παπαμιχαήλ. Τον Οκτώβριο του 1954 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο, στο έργο «Ωραία Ελένη», δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη. Το 1955 πρωτοεμφανίζεται στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας -ως πρωταγωνίστρια μάλιστα- στην ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο». Στο Εθνικό Θέατρο έμεινε μέχρι το 1959. Από το 1960 στράφηκε στο ελεύθερο θέατρο. Παράλληλα με την εμπορική άνθιση του Ελληνικού κινηματογράφου, η Τζένη Καρέζη καθιερωνόταν ως μια από τις μεγαλύτερες σταρ της Ελλάδας. Ο Τύπος της εποχής την έχρισε ως «το αντίπαλον δέος» της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Ωστόσο η μεγαλύτερη δύναμη της Καρέζη βρισκόταν πάντα στο θέατρο, ενώ αντίθετα της Αλίκης στον κινηματογράφο. Στον κινηματογράφο γύρισε συνολικά 33 ταινίες. Το 1958 πρωταγωνίστησε στην ταινία "Η λίμνη των πόθων", το 1959 στο νησί των γενναίων, στο οποίο ερμήνευσε αξέχαστα το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι «Μην τον ρωτάς τον ουρανό». Το 1960 μετέφερε τη μεγάλη της θεατρική επιτυχία Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος στον κινηματογράφο, σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη. Το 1963 πρωταγωνίστησε στην ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη «Τα κόκκινα φανάρια», που ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1964. Κατόπιν πρωταγωνίστησε στις δραματικές ταινίες «Λόλα» και «Ένας μεγάλος έρωτας» και στις κλασικές κωμωδίες «Δεσποινίς Διευθυντής», «Μια τρελή τρελή οικογένεια» και «Τζένη Τζένη», οι οποίες εκτόξευσαν την δημοτικότητα της στα ύψη. Το 1967 συμπρωταγωνίστησε για πρώτη φορά με τον Κώστα Καζάκο στο πολεμικό δράμα «Κοντσέρτο για πολυβόλα». Σε όλη την δεκαετία του 60 θεατρικά η Καρέζη σημείωσε τεράστιες εμπορικές επιτυχίες, όπως το «Μαίρη Μαίρη», «Δεσποινίς Διευθυντής», «Ένας Ιππότης για την Βασούλα», «Η Κυρία δε με μέλει», «Θεοδώρα η Μεγάλη» σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή. Το 1973 συμμετείχε στην ιστορική παράσταση «Το μεγάλο μας τσίρκο» σε κείμενα του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Ο πρώτος της γάμος ήταν με τον εφοπλιστή και δημοσιογράφο Ζάχο Χατζηφωτίου (1962-1964). Το 1966 κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Κοντσέρτο για πολυβόλα» γνώρισε και ερωτεύτηκε το συμπρωταγωνιστή της Κώστα Καζάκο, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1968 και το 1969 απέκτησαν ένα γιο, τον Κωνσταντίνο Καζάκο, μετέπειτα επίσης ηθοποιό. Η Καρέζη και ο Καζάκος παρέμειναν μαζί ως τον πρόωρο θάνατο της το 1992 από καρκίνο. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Φαίδων Γεωργίτσης (Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 1939 - Αθήνα, 1 Μαρτίου 2019) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Σπούδασε στις Δραματικές Σχολές των Καρόλου Κουν, Χρήστου Βλαχιώτη και Πέλου Κατσέλη. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο στην ταινία "Ποτέ την Κυριακή" του Ζυλ Ντασέν το 1960. Έγινε δημοφιλής μέσα από τις ταινίες-μιούζικαλ της Φίνος Φιλμ σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, με συχνούς συμπρωταγωνιστές τη Μαίρη Χρονοπούλου, τη Ζωή Λάσκαρη, τον Κώστα Βουτσά, τη Μάρθα Καραγιάννη κ.ά. Στο θέατρο συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης του Κουν αλλά και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και τον θίασο του Μ. Βολανάκη. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1972 στη σειρά Κόκκινο δαχτυλίδι, ενώ έγινε πάλι δημοφιλής τη δεκαετία του '90 μέσα από τις καθημερινές τηλεοπτικές σειρές Καλημέρα Ζωή (1993) και Λάμψη (1991) του Νίκου Φώσκολου. Ασχολήθηκε επίσης με τη σκηνοθεσία σε θεατρικά και σε κινηματογραφικά έργα. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Takis Emmanouil (Greek: Τάκης Εμμανουήλ, 1933 - 26 August 2017) was a Greek actor, with an international career in the field of cinema. He was also a director and producer, while in the last years of his life he was involved in literature. He was born in 1933 in Messolonghi and his real name was Panagiotis. Initially, in Greece, he studied acting at the Drama School of the Athens Conservatory, with the teacher of the theater director Dimitris Rontiris. Later, in the period 1979-1981, he studied directing, screenwriting and television production in Los Angeles. At the age of 27 (in 1960) he made his first appearance on stage, in the tragedy "Iphigenia in Tauris" by Euripides, performing the role of Geladaris. The play was presented at the Ancient Theatre of Epidaurus, by the 'Ancient Attic Theatre' troupe of Malaina Anousaki. Its theatrical appearances continued until 1965. In cinema, it first appeared alongside the theatre, in 1960, in the modular film The River by Nikos Koundouros. Other films followed alongside renowned directors (Nikos Koundouros, Michalis Cacogiannis, Takis Kanellopoulos, Dinos Dimopoulos, Dimis Dadiras, etc.) and important actors (Manos Katrakis, Irini Papa, Yannis Fertis, Aleka Katseli, Notis Pergialis, Phaedon Georgitsis, Eleni Zafiriou, Niki Triantafyllidi, Eleni Prokopiou, Zannino, Anestis Vlachos, Lefteris Vournas, Spyros Kalogirou, Anthony Quinn, Alan Bates, Sotiris Moustakas, etc.). The successes that most of the films in which he participated achieved, both in Greece and abroad, were his passport to an international career. In 1968, he emigrated from Greece to perform abroad in America, England, Italy and Australia. In 1982, he returned to Greece and founded his own production company.

Ο Βαγγέλης Καζάν, γεννημένος ως Βαγγέλης Καζαντζόγλου (Ναύπλιο 1936 ή 1938 – Αθήνα 10 Μαρτίου 2008) ήταν Έλληνας ηθοποιός χαρακτήρων, ο οποίος έπαιξε σε ρόλους καρατερίστα. Σπούδασε θέατρο και υποκριτική στην Δραματική Σχολή του Μιχαηλίδη. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1960 και στον κινηματογράφο το 1953. Συνεργάστηκε πολλές φορές με το Θόδωρο Αγγελόπουλο και έλαβε το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1975, για το ρόλο του στην ταινία "Θίασος".[3] Η καριέρα του στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο διήρκεσε μισό αιώνα περίπου. Πέρα από την ηθοποιία, ο Καζάν είχε ασχοληθεί και με τον στίβο, λαμβάνοντας μέρος σε αγώνες δρόμου. (Πηγή: wikipedia)

Ο Ζώρας Τσάπελης (1921 - 2002) υπήρξε ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου. Το πλήρες του όνομα, ήταν Ζώρας-Ζωγράφος Τσάπελης. Γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1921. Σπούδασε ηθοποιία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πρωτοεμφανίστηκε στη θεατρική σκηνή το 1945 στο θεατρικό έργο του Νικολάι Γκόγκολ «Ο Επιθεωρητής». Αφού συνεργάστηκε με διάφορους μουσικούς και θεατρικούς θιάσους, δημιούργησε το 1958 με τον Τίτο Βανδή και την Ελένη Χατζηαργύρη δικό του θίασο. Το 1966 προσλήφθηκε στο Εθνικό Θέατρο. Έπαιξε σε 34 κινηματογραφικές ταινίες, κυρίως σε ρόλους δευτεραγωνιστή. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Εύα Ευαγγελίδου ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Ο Νότης Περγιάλης (απαντάται και ως Νότης Περιγιάλης, 16 Αυγούστου 1920 - 10 Νοεμβρίου 2009) ήταν Έλληνας συγγραφέας, ηθοποιός, σκηνοθέτης και στιχουργός. Μέχρι το θάνατό του ανέβαζε θεατρικές παραστάσεις με ερασιτεχνική ομάδα στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας. Έργα του έχουν ήδη μεταφρασθεί στην αγγλική, γαλλική, γερμανική και δανική γλώσσα. Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Λεμού (1950), στο Θέατρο "Διονύσια" στην Καλλιθέα. Φερόταν να είχε εμπνευστεί από τον ρομαντισμό και τον συμβολισμό, καθώς και από τον Λόρκα. Αντλούσε θέματα από τη ζωή απλών ανθρώπων που περιέγραφε με ευαισθησία και ανθρωπιά. Ήταν τακτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Διεθνούς Κέντρου Θεάτρου και του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, του οποίου και έχει βοηθήσει τη δράση. Έχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο της Ιερής Πόλεως του Μεσολογγίου, το Βραβείο των Κριτικών των Εφημερίδων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ήταν μόνιμος κάτοικος της Νέας Σμύρνης, Αθήνα.

Ο Δημήτρης Μπισλάνης (1933 - 1 Μαΐου 1977) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν γνωστός «κακός» στον κινηματογράφο, αλλά και σε ρόλους Μανιάτη. Σπούδασε στην Αθήνα στη Δραματική Σχολή Ελληνικού Ωδείου. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1962 στην ταινία Μερικοί το προτιμούν κρύο και ακολούθησε μια σημαντική καριέρα σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους "κακών". Σημαντική επίσης ήταν και η πορεία του στο θέατρο.