ΚΑΤΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ - (1967)

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας (Αθήνα, 13 Μαρτίου 1913 - Βούλα, 28 Ιουνίου 1985) υπήρξε δημοφιλής Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Ήταν αδελφός της ηθοποιού Μήτσης Κωνσταντάρα και πατέρας του δημοσιογράφου και πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρη Κωνσταντάρα. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Υπήρξε μία από τις πιο ξακουστές πρωταγωνίστριες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου. Έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της σε ταινίες - παραγωγές της Φίνος Φιλμς τις δεκαετίες του '60 και του '70. Στο θέατρο από το 1987 ηγείται της θεατρικής Εταιρείας "Πράξη" που εδρεύει στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, σχήμα που θεωρείται από τα πλέον ποιοτικά στην Ελλάδα. Έχει ανεβάσει πολλά έργα συγγραφέων όπως οι Ίψεν, Πιραντέλο, Πίντερ, Στρίντμπεργκ, Έικμπορν, Τσέχοφ, Ντίρενματ, Ζενέ. Έχει συνεργαστεί με τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού χώρου, όπως τους Μίνωα Βολανάκη, Λευτέρη Βογιατζή, Στάθη Λιβαθηνό, Νίκο Μαστοράκη, Τάσο Μπαντή, Νικαίτη Κοντούρη, Βίκτωρα Αρδίττη κλπ. Η Β' Σκηνή έχει λειτουργήσει ταυτόχρονα ως φυτώριο νέων σκηνοθετών και ηθοποιών. Έχει παίξει στον "Ιππόλυτο", σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά στην Επίδαυρο. Τη δεκαετία του '70 πρωταγωνίστησε σε πετυχημένες σειρές του BBC, με πιο γνωστή την Who pays the ferryman. Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Φαίδωνα Γεωργίτση με τον οποίο αποτέλεσαν και καλλιτεχνικό ζευγάρι στην ταινία "Νύχτα γάμου" (1967). Ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης είναι γιος της από τον πρώτο της γάμο με τον αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη. Το 2000 τής απονεμήθηκε το «Θεατρικό Έπαθλο Μαρίκα Κοτοπούλη» από το «Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο» Πηγή: Βικιπαίδεια

Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και διακεκριμένος Έφεδρος Υπολοχαγός ο οποίος συμμετείχε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε στο Διακοφτό Αχαΐας στις 12 Ιουλίου 1912 και σπούδασε στην Αθήνα στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή την έκανε στον ρόλο του ιππότη στον Βασιλιά Ληρ. Στο Εθνικό Θέατρο παρέμεινε μέχρι το 1941. Συνολικά για 46 χρόνια, ερμήνευσε και έπαιξε στους μεγαλύτερους θιάσους της εποχής του. Πρώτη του ταινία ήταν, το 1947, τα «Παιδιά της Αθήνας». Συνολικά έπαιξε σε 136 ταινίες, ανάμεσά τους «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», «Η βίλα των οργίων», «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται», «Φουσκοθαλασσιές», «Ο Κύριος Πτέραρχος» κ.τ.λ. Τελευταία ταινία του ήταν το «Ταξίδι στα Κύθηρα». Έπαιξε και στην τηλεόραση όπου ο ρόλος του κυρ-Γιώργη στο «Λούνα-Παρκ» τον καθιέρωσε στη λαϊκή συνείδηση. Το 1968 βραβεύτηκε με το βραβείο των Ελλήνων κριτικών για την ταινία «Το κανόνι και το αηδόνι».

Nora Valsami (Greek: Νόρα Βαλσάμη, born 24 January 1948) is a Greek film and theatre actress. Nora Valsami was born in Cairo, Egypt. Her first stage appearance was in a 1965 production of Aristophanes' tragedy Ecclesiazusae while still a student at the Athens Drama School. Her film acting debut was in Tzeni Tzeni, a 1966 film. Even though she played a minor role in the film she was awarded a contract by Finos Film. In 1975 she retired from films to concentrate on her theatrical career. In the theatre she played the role of the bride in Blood Wedding and also appeared in An Ideal Husband, Barefoot in the Park and other plays. She has also played several roles on TV. She was married to Errikos Andreou, a television film director until his death in 2023. (Source: Wikipedia)

Η Μέλπω Ζαρόκωστα (Πειραιάς 7 Μαΐου 1933-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στον Πειραιά στα 1933. Κόρη του Ηλία Ζαρόκωστα ενός από τους πρώτους έλληνες Αναλογιστές και της Δέσποινας Σπυροπούλου. Μετά τον πόλεμο μετανάστευσε για λίγο καιρό στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και κατόπιν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου σπούδασε θέατρο στο Metropolitan Theater και στη σχολή Ραδιοφωνικών σπουδών Canandale σκηνοθεσία, σενάριο και υποκριτική. Έμεινε εκεί 11 χρόνια και ξεκίνησε την καλλιτεχνική της καριέρα στην τηλεόραση και το θέατρο. Ερμήνευσε στο Σίδνεϊ την Αντιγόνη του Ανουίγ. Επίσης την Εκάβη στα ελληνικά για την ελληνική παροικία. Το 1957 παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη και μετέβη μαζί του Λονδίνο, όπου και έμειναν για ένα χρόνο. Λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων επέστρεψε στην Ελλάδα το 1958. Σχεδόν ταυτόχρονα με την επιστροφή στην Αθήνα, ξεκίνησε και τη συνεργασία της με το θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Εκεί γνώρισε και τον μετέπειτα δεύτερο σύζυγο της επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο με τον οποίο και απέκτησαν ένα γιο, τον Αλέξανδρο. Ασχολήθηκε με την μετάφραση και διασκευή έργων για το θέατρο, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Έγραψε το πρώτο της θεατρικό έργο, το Φροντιστήριο Γυναικών, στο οποίο και συμπρωταγωνίστησε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τη Νόρα Βαλσάμη και το Νίκο Απέργη. Έκτοτε αρκετά δικά της έργα έχουν παιχθεί στην αθήνα και την επαρχία. Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1960, μέλος του Δ.Σ. από το 1990 και Πρόεδρος της Εταιρείας από το 1999 έως το 2001. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Γεννήθηκε το 1932 στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε στη σχολή του Πέλου Κατσέλη. Αποφοίτησε το 1963 και πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο στη «Βίλα των οργίων», με το θίασο Ρηγόπουλου- Αναλυτή. Ένα χρόνο μετά κάνει και το ντεμπούτο του στο σινεμά, με την ταινία του Οδυσσέα Κωστελέτου Διαζύγιο αλά ελληνικά. Εμφανίστηκε σε 20 ταινίες και έπαιξε σε 60 επιθεωρήσεις. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες του είναι: Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966), Γοργόνες και μάγκες (1968), Η Παριζιάνα (1969), Μαριχουάνα στοπ (1971), Μια Ελληνίδα στο χαρέμι (1971) κ.α. Η τελευταία του εμφάνιση στο θέατρο ήταν στο "Ακροπόλ" στο έργο "Το παραμύθι πάει σύννεφο" (1982). Δεν παντρεύτηκε ποτέ του. Μοναδική γυναίκα στην ζωή του ήταν η μητέρα του, Άννα, μία γυναίκα με πολλά προβλήματα υγείας, η οποία του έτρεφε μεγάλη αδυναμία και για αυτό δεν έκανε γάμο. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Η Μαρία Μπονέλου (Αθήνα, 1940 - Λάρισα, 30 Αυγούστου 2007) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ήταν παντρεμένη με τον Σωτήρη Μουστάκα και είχαν αποκτήσει μία κόρη, την Αλεξία, ηθοποιό και τραγουδίστρια της λυρικής. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Η Μήτση Κωνσταντάρα (1919 ή 1922 - 22 Δεκεμβρίου 1985), το μικρότερο παιδί της οικογένειας Κωνσταντάρα, ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Έπαιξε και διακρίθηκε σε δεύτερους ρόλους. Ήταν αδερφή του ηθοποιού Λάμπρου Κωνσταντάρα. Την ίδια σχεδόν περίοδο με τη γέννησή της έμεινε ορφανή από πατέρα, γι'αυτό αγαπήθηκε ιδιαίτερα από όλη την οικογένεια. Τα δυο μεγαλύτερα αδέρφια της, και ιδιαίτερα ο Λάμπρος, την αντιμετώπιζαν πάντα σαν μικρό παιδί. Ακόμα και σε μεγάλη ηλικία οι πολύ κοντινοί της άνθρωποι την αποκαλούσαν χαϊδευτικά Μίτσα. Σπούδασε στην δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου αποφοίτησε με άριστα και το 1945 πρωτοεμφανίστηκε στην Πρώτη Κρατική Σκηνή με το έργο Αρλεζιάννα. Εκείνη την εποχή υπήρχε ένα είδος θεάτρου, τα ονομαστά Μπουλούκια, τα οποία η ίδια υπηρέτησε με μεγάλη επιτυχία, κάτι όμως που την έκανε το μαύρο πρόβατο της οικογένειας για το δρόμο που ακολούθησε. Το 1948, συμμετείχε στο θίασο Δημητρίου-Σκορδούλη-Κάσση, που κάνει περιοδεία στην Κωνσταντινούπολη για περίπου ένα χρόνο. Για κάποιο διάστημα εγκατέλειψε το θέατρο για οικογενειακούς λόγους. Εκείνη την περίοδο έμενε στο σπίτι του αδερφού της. Το 1961 επανέρχεται στο θέατρο αρχικά μόνη της στο θίασο της Μαίρης Αλκαίου και του Βασίλη Διαμαντοπούλου, στο έργο "Ένα Δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν" και ακολουθεί το έργο "Πέντε στρέμματα Παράδεισος" κ.α. Από το 1964 και μετά, άρχισε να παίζει με τον αδερφό της Λάμπρο, σε θέατρο και σινεμά, σε παραστάσεις όπως "Μια Κυρία Ατυχήσασσα" (που στο σινεμά μεταφέρθηκε με τον τίτλο "Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι"), "Τι 30, τι 40, τι 50", "Υπάρχει και φιλότιμο" κ.α. Τα πιο πολλά από αυτά τα έργα πήγαν και στον κινηματογράφο με άλλο τίτλο. Η Μήτση κοντά στον Λάμπρο ξέφυγε από την ανωνυμία και μαζί γυρίσανε περίπου 30 ταινίες. Τη δεκαετία του '70 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο στα έργα "Αλκιβιάδης" του Ν. Τουτουντζάκη, "Δικαίωση" του Νίκου Ζακοπούλουκαι πολλά άλλα έργα. Έκανε όμως και αυτόνομη καριέρα και στην τηλεόραση τη δεκαετία του '70 σε σειρές όπως: "Λούνα Παρκ", "Εκείνες Και Εγώ","Μεθοριακός Σταθμός", Παλιατζής κ.α. Όταν το 1985 πέθανε ο Λάμπρος, η Μήτση έπεσε σε κατάθλιψη. Πέθανε πιθανόν από ανακοπή καρδιάς στον ύπνο της, έξι μήνες μετά. Κηδεύτηκε στον οικογενειακό τάφο στο Α΄ Νεκροταφείο. Αν και είχε κάνει ένα γάμο, δεν είχε παιδιά αλλά είχε δυο ανίψια που αγαπούσε πολύ, τον γιο του Λάμπρου Δημήτρη Κωνσταντάρα και την Σίση, κόρη της αδερφής της Σάσας.

Ο Γιώργος Βρασιβανόπουλος (Αθήνα 1924-10 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας ηθοποιός, που έπαιξε σε αρκετές κωμωδίες σε δεύτερους ρόλους. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1951 με το έργο Έγκμοντ του Γκαίτε, με το θίασο του Δ. Ροντήρη. Από τους χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν στην ταινία Η Χαρτοπαίχτρα (1964) με τη Ρένα Βλαχοπούλου, στο ρόλο του γαμπρού της. Εργάστηκε ως μεταφραστής σε διαλόγους ξένων ταινιών. Υπήρξε σύμβουλος του ΣΕΗ και του Ταμείου Αλληλοβοήθειας Ηθοποιών και αντιπρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Άγγελος Μαυρόπουλος (1901 - 5 Μαρτίου 1979) ήταν Έλληνας ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901. Ηθοποιός της μουσικής σκηνής από το 1918, ξεκίνησε την καριέρα του ως κομπέρ, ενώ αργότερα στράφηκε αποκλειστικά στον κινηματογράφο. Το ντεμπούτο στο κινηματογράφο, το έκανε αρκετά αργά, σε ηλικία 50 ετών, στην κωμωδία Ένας Βλάκας και Μισός. Διακρίθηκε σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους, κυρίως σε παραγωγές της Φίνος Φιλμ, όπως: Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος (1960), Ο Κατήφορος (1961), Το Δόλωμα (1963), Εγωισμός (1964), Η Χαρτοπαίχτρα (1964), Κορίτσια Για Φίλημα (1965) κ.ο.κ. Το 1930, παντρεύτηκε για ένα σύντομο διάστημα με την ηθοποιό Μαρίκα Κρεββατά και απέκτησαν μία κόρη, την επίσης ηθοποιό Γκέλλυ Μαυροπούλου. Δεύτερη σύζυγός τους ήταν η Καίτη Βερώνη. Πέθανε στις 5 Μαρτίου 1979.

Ο Ντίνος (Κωνσταντίνος) Λύρας είναι Κύπριος ηθοποιός. Απόφοιτος Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, Université International du Théâtre (Διεθνές Πανεπιστήμιο Θεάτρου στο Παρίσι. Βασικό στέλεχος της θεατρικής ομάδας Ελεύθερο Θέατρο, ανεβάζοντας με ομαδική σκηνοθεσία πολλές παραγωγές. Μετά τη διάλυση του Ελεύθερου Θεάτρου συνεργάζεται στην Ελλάδα με διάφορα θεατρικά σχήματα. Από το 1999 βρίσκεται στην Κύπρο και στον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου (ΘΟΚ), παίζοντας σε περισσότερα από 30 έργα. Πήρε μέρος σε πολλές τηλεοπτικές παραγωγές στην Ελλάδα και την Κύπρο. Είναι πρόεδρος της Ένωσης Ηθοποιών Κύπρου. (Πηγή: greekactor)