Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ - (1972)

Γεννήθηκε στην Αθήνα στην περιοχή του Ζωγράφου. Ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας του Αλκίνοου Κούρκουλου που ήταν κουρέας με καταγωγή από την Κέρκυρα. To 1954 ως ποδοσφαιριστής στον Παναθηναϊκό πήρε το πρωτάθλημα Αθηνών και από σύμπτωση πήρε την απόφαση να γίνει ηθοποιός, όπως ο ίδιος έλεγε. Σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στο πλευρό του Μάνου Κατράκη, από την οποία αποφοίτησε το 1958. Την πρώτη θεατρική του εμφάνιση έκανε στο έργο Η κυρία με τις καμέλιες με τον θίασο Λαμπέτη - Χορν. Το 1967 συμμετείχε στην παράσταση Ποτέ την Κυριακή (Ίλια Ντάρλιγκ) στις ΗΠΑ, σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν με τη Μελίνα Μερκούρη, για την οποία κέρδισε υποψηφιότητα για Βραβείο Τόνυ. Το 1972 συγκροτεί δικό του θίασο, ανεβάζει το Τάνγκο του Σλάβομιρ Μρόζεκ, και το 1974 δημιουργεί το θέατρο ΚΑΠΠΑ. Το 1992 έκανε την τελευταία εμφάνισή του στο θέατρο με τον Φιλοκτήτη του Σοφοκλή, στην Επίδαυρο. Το 1993 έγινε Πρόεδρος του ΔΣ του Εθνικού Θεάτρου και το 1994 Καλλιτεχνικός διευθυντής. Ίδρυσε την Πειραματική Σκηνή και το Εργαστήρι Ηθοποιών και έθεσε σε μόνιμη λειτουργία την Παιδική Σκηνή. Στις καινοτομίες του καταγράφηκε η τεράστια επιτυχία του μιούζικαλ Βίρα τις άγκυρες των Ρέππα-Παπαθανασίου, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, ως το πρώτο μουσικό έργο στην ιστορία του Εθνικού Θεάτρου. Στον κινηματογράφο διακρίθηκε σε ρόλους ζεν-πρεμιέ και πρωταγωνίστησε σε κοινωνικά δράματα όπως Οργή, Ο κατήφορος, Ορατότης μηδέν, καθώς και σε πολεμικά όπως Το χώμα βάφτηκε κόκκινο, ενώ δεν έλειψε και η παρουσία του σε ξενόγλωσσες ταινίες. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πήρε δύο φορές το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου για τις ταινίες Αδίστακτοι (1965) και Ο Αστραπόγιαννος (1970). Η τελευταία του κινηματογραφική παρουσία ήταν στην ταινία Το φράγμα (1982). Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε στη σειρά Το 13ο κιβώτιο στον ΑΝΤ1. Σύζυγός του ήταν η Μελίτα Κουτσογιάννη-Κούρκουλου, βοηθός σκηνοθέτη, με την οποία δημιούργησαν μαζί το Θέατρο ΚΑΠΠΑ. Γνωρίστηκαν σε ένα πάρτι στις αρχές της δεκαετίας του '60. Ο έρωτας ήρθε αργότερα, όταν η γοητευτική κοπέλα χτύπησε την πόρτα του στο καμαρίνι του θεάτρου ΡΕΞ για να τον συγχαρεί για την ερμηνεία του στην παράσταση Η γειτονιά των αγγέλων όπου έπαιζε με την Τζένη Καρέζη. Παντρεύτηκαν το 1966 και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Άλκη Κούρκουλο και την Μελίτα Κούρκουλου-Κυριακοπούλου. Το 1986 γνωρίστηκε με τη Μαριάννα Λάτση στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Ο ίδιος περιέγραψε την πρώτη εκείνη στιγμή λέγοντας: «Κάνω έτσι και παγώνω... Ξαφνικά βλέπω ένα πλάσμα να ανεβαίνει τις κερκίδες και αυτό ήταν». Εκείνη την εποχή η Μαριάννα ήταν παντρεμένη με τον δήμαρχο Βουλιαγμένης Γρηγόρη Κασιδόκωστα, με τον οποίο είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Πάρη· το διαζύγιό τους βγήκε το 1987. Παράλληλα, ο Νίκος Κούρκουλος ζήτησε διαζύγιο από τη Μελίτα, με την οποία διατήρησαν άψογη σχέση αγάπης και σεβασμού. Παντρεύτηκαν το 2003 και απέκτησαν δύο παιδιά, την Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση (1993) και τον Φίλιππο Κούρκουλο-Λάτση (1998). Το 2001 διαγνώστηκε με καρκίνο στο ρινοφάρυγγα. Παρά τα προβλήματα υγείας συνέχιζε να αγωνίζεται για το Εθνικό Θέατρο. Απεβίωσε στις 30 Ιανουαρίου 2007, σε ηλικία 73 ετών, και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Ζωγράφου, στη γειτονιά όπου μεγάλωσε.

Ο Ανδρέας Μπάρκουλης (4 Αυγούστου 1936 - 23 Αυγούστου 2016) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Υπήρξε ένας από τους εμβληματικούς ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου. Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Αυγούστου 1936. Οι γονείς Βασίλης και Μαρίκα ήταν δάσκαλοι. Σπούδασε υποκριτική και κατά την αποφοίτησή του χαρακτηρίστηκε εξαιρετικό ταλέντο. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1956 και στον κινηματογράφο το αμέσως επόμενο έτος με την ταινία Μαρία Πενταγιώτισσα. Ένα μικρό διάστημα της ζωής του το πέρασε στις ΗΠΑ, όπου ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι. Υπήρξε ένας από τους γοητευτικότερους ζεν πρεμιέ της δεκαετίας του '60. Ενδεικτικό της αίγλης του αυτής είναι το σλόγκαν: "Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!". Εμφανίστηκε σε περισσότερες από εκατό ταινίες, παίζοντας κυρίως δεύτερους ρόλους σε δραματικές ταινίες, όπως «Κοινωνία ώρα Μηδέν» (1966), «Κοντσέρτο για πολυβόλα» (1967), «Όλγα Αγάπη μου» (1968), αλλά και κωμωδίες, όπως «Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα» (1958), «Διακοπές στην Αίγινα» (1958), «Η Μουσίτσα»(1959), «Μην είδατε τον Παναή» (1962), «Το Δόλωμα» (1964), «Τζένη Τζένη» (1965), «Ησαΐα μη Χορεύεις» (1969), «Μια τρελή τρελή σαραντάρα» (1970) και η «Θεία μου η χίπισσα» (1970). Είχε παντρευτεί τέσσερις φορές κι είχε αποκτήσει τρία παιδιά τη Βίκυ τον Ανδρέα και το Νικόλαο - Γεώργιο. Ζούσε με την τελευταία του σύζυγο, την Μαρία και τον γιο τους Νικόλα στο Νέο Ηράκλειο, και τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. O Ανδρέας Μπάρκουλης πέθανε στις 23 Αυγούστου 2016 από καρδιοαναπνευστικά προβλήματα μετά από πολύμηνη παραμονή στο νοσοκομείο "Αγία Όλγα". Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Γεννήθηκε 1936 στο Πορτ-Σάιντ της Αιγύπτου και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Πέλου Κατσέλη. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στο πλευρό του Καρόλου Κουν, στην παράσταση Θείος Βάνιας του Τσέχωφ, στο Θέατρο Τέχνης, στην οποία τον κεντρικό ρόλο έπαιζε ο ίδιος ο Κουν. Στο Θέατρο Τέχνης εμφανίστηκε και σε άλλες παραστάσεις, σε έργα Μπρεχτ, Ιονέσκο κ.ά. Συνεργάστηκε επίσης με τους Δ. Χορν, Δ. Μυράτ, Λ. Καλλέργη, Ντ. Ηλιόπουλο, Χ. Σύλβα, Αντ. Βαλάκου, Σ. Ευαγγελάτο Κ. Καστανά κ. ά. Ασχολήθηκε σχεδόν με όλα τα θεατρικά είδη και επαινέθηκε από την κριτική για την αισθαντικότητα και το σκηνικό της ήθος. Από το 1985 έως το 1996, έλαβε μέρος σε 6 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου. Ήταν παντρεμένη με τον θεατρολόγο Κώστα Νίτσο (1920- 2015). (Πηγή: greekactor)

Ο Ανδρέας Φιλιππίδης του Εμμανουήλ (6 Ιανουαρίου 1919 - 8 Ιανουαρίου 1989) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919. Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και τελειόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοβγήκε στη σκηνή το 1943 με το θίασο της κυρίας Κατερίνας στο Παράξενο ιντερμέτζο στο ρόλο του Γκόρντον. Έπαιξε κοντά στους Μανωλίδου, Αρώνη, Παππά και Χορν. Εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο (και μάλιστα σε πρωταγωνιστικούς ρόλους από το 1946 μέχρι το 1957), στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο ελεύθερο Θέατρο και λίγα χρόνια ως θιασάρχης. Σκηνοθέτησε έργα των Τσέχωφ, Μολιέρου, Ξενόπουλου κ.ά. ενώ για 20 χρόνια διετέλεσε καθηγητής στη δραματική σχολή Θεοδοσιάδη. Έχει εμφανιστεί σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, συνεργαζόμενος με το ραδιόφωνο και τη τηλεόραση.Υπήρξε και ενεργός σκακιστής, πρωταθλητής στο Α' πρωτάθλημα ηθοποιών το 1972. Το 1985 παρουσίασε την εκπομπή "Τυχερή σκακιέρα" . Μετά τη δικτατορία εξελέγη αντιπρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού Δέσπως Διαμαντίδου και της Λίλλης Παπαγιάννη. Κηδεύτηκε στου Ζωγράφου.

Η Λουίζα Ποδηματά (Ρωσία 1920-9 Μαρτίου 2001) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, μαθήτρια του Βεάκη και του Ροντήρη. Ξεκίνησε από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια καρατερίστα με χιούμορ. Συνεργάστηκε με την Κατερίνα, τους Μανωλίδου - Αρώνη - Χορν και εντάχθηκε, για μια δεκαετία, στη δύναμη του Εθνικού Θεάτρου. Έπαιξε πλάι στους Λαμπέτη - Χορν, Μουσούρη, Κατράκη, Βεργή, Μυράτ, Βουγιουκλάκη, Αλεξανδράκη - Γαληνέα, Δανδουλάκη, Φέρτη - Ντενίση, Καλογεροπούλου και άλλους, προσφέροντας το δικό της λιθαράκι στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου. Ήταν παρούσα, για πολλά χρόνια (από το 1939) στη σκηνή, στην οθόνη και στην τηλεόραση.

Η Ελένη Ζαφειρίου (Λάρισα 1916 – 2 Σεπτεμβρίου 2004) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Υπήρξε απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Πρωτοεμφανίστηκε στη θεατρική σκηνή το 1936 στο έργο Πριν από το ηλιοβασίλεμα του Χάουπτμαν που ανεβάστηκε στο Εθνικό Θέατρο. Υποδύθηκε δεκάδες ρόλους κυρίως του κλασικού ρεπερτορίου. Είχε διαπρέψει στον κινηματογράφο σε εξαιρετικούς ρόλους, με θαυμάσια προσόντα ηθοποιίας, ενσαρκώνοντας την απλοϊκότητα των γυναικών των λαϊκών τάξεων. Στις περισσότερες κινηματογραφικές ταινίες που συμμετείχε υποδυόταν τη μάνα των πρωταγωνιστών. Στην τηλεόραση χαρακτηριστικός παρέμεινε ο ρόλος της Καμπουρίτσας, που ερμήνευσε στη σειρά Ο Χριστός ξανασταυρώνεται τη δεκαετία του '70. Επιπρόσθετα, συμμετείχε στη μεταγλώττιση ορισμένων κινουμένων σχεδίων. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Κώστας Ρηγόπουλος (22 Νοεμβρίου 1930 - 14 Ιανουαρίου 2001) ήταν Έλληνας ηθοποιός, από τους σημαντικότερους του ελληνικού θεάτρου, και παράλληλα θιασάρχης και θεατρικός επιχειρηματίας. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια