Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ - (1970)

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης (27 Νοεμβρίου 1928 - 8 Νοεμβρίου 2005) ήταν Έλληνας ηθοποιός, που διακρίθηκε στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη ενώ από νωρίς καθιερώθηκε σε ρόλους ζεν πρεμιέ. Με τη νεορεαλιστική ταινία Συνοικία το όνειρο (1961) κέρδισε βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Γιος δικηγόρου από τη Μάνη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης φοίτησε στο σχολείο Μπερζάν και μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία. Το αγαπημένο του άθλημα ήταν η ξιφασκία και στα 15 έγινε μέλος της εθνικής ομάδας. Ένα χρόνο αργότερα μπήκε στη Σχολή Δοκίμων, θέλοντας να γίνει αξιωματικός του Ναυτικού. Επιθυμούσε παράλληλα να σπουδάσει κινηματογραφική σκηνοθεσία στις ΗΠΑ. Αλλά μία παράσταση του Κάρολου Κουν με πρωταγωνίστρια την Έλλη Λαμπέτη τού άλλαξε τη ζωή. Παράλληλα ο φίλος του και ηθοποιός Νίκος Καζής, σπουδαστής στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, τον παρακινεί να παρακολουθήσει μαθήματα στη Σχολή. Αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στο Βασιλικό Θέατρο και πέρασε πρώτος. Έκανε τα πρώτα του βήματα στο θεατρικό σανίδι στις 9 Ιουλίου 1949 και άφησε καλές εντυπώσεις σε κριτικούς και κοινό. «Παρουσιάστε όπλα. "Επιτέλους ένας εραστής στο ελληνικό θέατρο", έγραψε χαρακτηριστικά ο Αιμίλιος Χουρμούζιος στην «Καθημερινή». Εντύπωση έκανε και στον Φιλοποιμένα Φίνο, ο οποίος του πρότεινε να παίξει στον κινηματογράφο. Την ίδια κιόλας χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη με την ταινία «Δύο κόσμοι», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Ακολούθησαν αμέτρητες άλλες και όλοι συμφωνούσαν πως επρόκειτο για έναν μεγάλο ηθοποιό και τον μεγαλύτερο γόη της εποχής. κτός από την ιδιότητα του θιασάρχη, που ξεκίνησε το 1956 και κράτησε τουλάχιστον 35 χρόνια, ο Αλέκος Αλεξανδράκης σκηνοθέτησε θεατρικά έργα και ταινίες, όπως ο «Θρίαμβος» (1960) με τον Καρύδη-Φουκς και τη νεορρεαλιστική ταινία «Συνοικία το όνειρο» (1961), που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αλλά η προβολή της αρχικά απαγορεύτηκε από τη λογοκρισία της εποχής, για να κυκλοφορήσει μετά από καιρό μια λογοκριμένη έκδοση της ταινίας. Συνεργάστηκε με λαμπερές πρωταγωνίστριες όπως τη Μελίνα Μερκούρη, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Τζένη Καρέζη, τη Μάρω Κοντού και τη Ζωή Λάσκαρη. Συνολικά πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 75 κινηματογραφικές ταινίες ενώ και στο θέατρο ερμήνευσε τους σημαντικότερους ρόλους. Επίσης πρωταγωνίστησε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές με μεγάλη επιτυχία. Ο «Παράξενος Ταξιδιώτης», που προβλήθηκε από την ΕΙΡΤ το 1972-73, γνώρισε πρωτοφανή επιτυχία σε βαθμό να οδηγήσει την αντίπαλη σειρά «Ο Άγνωστος Πόλεμος» στο τέλος της. Το 1976 επιστρέφει στην τηλεόραση με την μεταφορά του μυθιστορήματος «Γιούγκερμαν» του Μ.Καραγάτση στην ΥΕΝΕΔ. Το 1979 προβάλλονται οι «Μυστικοί Αρραβώνες» του Γρηγόριου Ξενόπουλου με τεράστια επιτυχία-αναδείχθηκε το δημοφιλίστερο πρόγραμμα της περιόδου. Μετά από μια περίοδο αποχής-και αφού μεσολάβησε η σειρά «Ξενοδοχείο», που δεν συγκέντρωσε τις αναμενώμενες τηλεθεάσεις-επιστρέφει με σειρές όπως: Ο Χαρτοπαίχτης, Ξενοδοχείο Αμόρε, Τμήμα Ηθών, Ανατομία ενός Εγκλήματος, Οι Δικηγόροι της Αθήνας, Η Αίθουσα του Θρόνου, Να με Προσέχεις, κ.α. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δίδασκε υποκριτική στο Εργαστήρι του Διαμαντόπουλου. Το 2001 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής για την προσφορά του στην τέχνη.

Η Πέρυ (Πέρη) Ποράβου είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Ο Αθανάσιος (Νάσος) Κεδράκας (Τρίκαλα Θεσσαλίας 21 Νοεμβρίου 1915 - Ηλιούπολη 25 Αυγούστου 1981) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου αποφοίτησε το 1942. Κατά τη δεκαετία του 1940 ήταν ενεργός σε ένα κλιμάκιο του θιάσου των «Ενωμένων καλλιτεχνών», στον οποίο λάμβαναν μέρος ηθοποιοί που συμμετείχαν και στην Αντίσταση. Έπαιξε σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου. Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», όπου έκανε το Μικέ, τον φαρμακοποιό φίλο του Γιώργου Κωνσταντίνου. Στην τηλεοπτική σειρά Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται (1975-1976, από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη) έπαιξε το ρόλο του "Κωσταντή". Ο Κεδράκας υπηρέτησε την τέχνη και έπαιξε σε πρόζες, σκετς και παρλάτες την περίοδο 1940-49, που είχε γράψει ο Μίμης Τραϊφόρος. Ο Ρωμιός (Χρήστος Ευθυμίου - Νάσος Κεδράκας) (σκετς). Σαν την Ελλάδα τη λεβεντομάνα (Ν. Κεδράκας - Γ. Σύλβας - Σ. Βέμπο) (πρόζα). Άντε στο καλό (Κλεό Σκολούδη - Ν. Κεδράκας - Αλίκη Ζαβερδινού - Γιάννης Σύλβας) (σκετς). Απεβίωσε από καρδιακή ανακοπή και ετάφη στην Ηλιούπολη όπου και έμενε.

Ο Γιώργος Βρασιβανόπουλος (Αθήνα 1924-10 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας ηθοποιός, που έπαιξε σε αρκετές κωμωδίες σε δεύτερους ρόλους. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1951 με το έργο Έγκμοντ του Γκαίτε, με το θίασο του Δ. Ροντήρη. Από τους χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν στην ταινία Η Χαρτοπαίχτρα (1964) με τη Ρένα Βλαχοπούλου, στο ρόλο του γαμπρού της. Εργάστηκε ως μεταφραστής σε διαλόγους ξένων ταινιών. Υπήρξε σύμβουλος του ΣΕΗ και του Ταμείου Αλληλοβοήθειας Ηθοποιών και αντιπρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Χριστόφορος Zήκας (1938) είναι Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Σιταριά Ιωαννίνων. Μεγάλωσε στα Ιωάννινα και από τις πρώτες τάξεις του γυμνάσιου ακολούθησε άλλους συμπατριώτες του και ήρθε στην Αθήνα. Φοίτησε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη με δάσκαλο το Μάνο Κατράκη και στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου του Λυκούργου Σταυράκου. Έπαιξε σε πολλές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου ενώ έγραψε και το σενάριο για κάποιες από αυτές. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Περικλής Χριστοφορίδης (1907 - 30 Σεπτεμβρίου 1983) ήταν Έλληνας κωμικός ηθοποιός. Προερχόταν από καλλιτεχνική οικογένεια του Πόντου, αφού τόσο ο πατέρας, όσο και ο παππούς του Περικλής, ήταν επίσης ηθοποιοί. Έχει το ρεκόρ συμμετοχής σε περισσότερες από κάθε άλλο ηθοποιό, ταινίες του κινηματογράφου (περισσότερες από 200). Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα. Το 1922 μετοίκησε στην Ελλάδα. Η θητεία του στις σκοτεινές αίθουσες υπήρξε από τις μακροβιότερες, από το 1929 μέχρι και το 1979, συμμετέχοντας σε ταινίες όπως η «Μπόρα» του Δημήτρη Γαζιάδη και το «Ταξίδι του Μέλιτος» του Γιώργου Πανουσόπουλου. Ο παππούς και ο πατέρας του υπήρξαν επίσης ηθοποιοί όπως και η αδερφή του Στέλλα, που ήταν από τις πρώτες που έκανε κινηματογράφο. Σε αρκετές ταινίες του έπαιξε και ο ξάδελφός του, Τάκης Χριστοφορίδης. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Η Φρόσω Κοκκόλα, του Μάρκου και της Μαρίας, (Σμύρνη Τουρκίας 6 Φεβρουαρίου 1912 - Νέα Μάκρη Αττικής 13 Μαΐου 1999) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και η πρώτη ερμηνεύτρια δημοτικών τραγουδιών στο θέατρο και στο ραδιόφωνο. Το 1922, λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής, ήρθε στην Ελλάδα με τους γονείς και την 4χρονη τότε αδελφή της, την Ιωάννα. Υπήρξε μαθήτρια του Κάρολου Κουν στη Λαϊκή Σκηνή, που ίδρυσε ο διακεκριμένος σκηνοθέτης μαζί με τον παλαιό ηθοποιό Διονύση Δεβάρη. Το 1938 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Λαυρέντη Διανέλλο και απέκτησαν μια κόρη, τη Μαρία. (Πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Αθηνόδωρος Προύσαλης (15 Δεκεμβρίου 1926 - 5 Ιουνίου 2012) ήταν Έλληνας ηθοποιός, γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη. Καθιερώθηκε ως καρατερίστας σε κινηματογραφικές ταινίες όπου ενσάρκωσε, κυρίως, τον τύπο του μάγκα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1952 με την ταινία Το στραβόξυλο και στο θέατρο το 1953 με τον θίασο της Γιώτας Λάσκαρη στο έργο Ο τρομερός καλόγερος. Συνεργάστηκε και με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στις ταινίες Ταξίδι στα Κύθηρα (1984), Ο μελισσοκόμος (1986), Το μετέωρο βήμα του πελαργού (1991). Διακρίθηκε και σε ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές. Στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1990 κέρδισε τιμητική διάκριση για την ερμηνεία του στους Αθηναίους. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Έφη Οικονόμου ήταν ηθοποιός. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1938. Σπούδασε στη Δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και στη σχολή Μουσικού θεάτρου, του Μενέλαου Θεοφανίδη. Σύζυγος του ηθοποιού Χάρη Παναγιώτου. Ερμήνευσε κυρίως ρόλους "κακιάς".

Ο Ντίνος Δουλγεράκης ήταν Έλληνας ηθοποιός.